Μνήμη θανάτου

Τη δωρεά σα χάσεις μην τρομάξεις,
η γνώση της απώλειας γίνεται όπλο μυστικό
στον πόλεμο που κήρυξες θα γίνει μακελειό
μα μη σκιαχτείς,
το σκιάχτρο της αλήθειας σου σαν δεις.
Το πρώην αυτονόητο μη ψάξεις, δε θα το βρεις,
μα μην αράξεις, της ύπαρξής το στίγμα έχεις να χαράξεις

Κράτα τον νου σου στον Άδη, κανένα χάδι, τύφλα σκοτάδι
όρκος σιωπής, όμως μην απελπίζεσαι
εκεί 'ναι το κλειδί, μη βαυκαλίζεσαι
όταν στην εγκατάλειψη χαθείς, κάθε τέλος γίνεται αιτία αρχής

Το δώρο παύει κάποτε να είναι Εμπειρία,
γίνεται το υπομόχλιο για ψυχοανταρσία
κι η απώλειά του ακριβό εισιτήριο για την ελευθερία

Επέστρεψε λοιπόν στην ασθενή σου φύση, παίξε στο φως,
μείνε γυμνός, της κοινωνίας ο σαλός,
κι άσε τον χρόνο να κυλήσει.

Στάθηκα λίγο απόμερα κι είδα στρατιές.

Περαστικός

Περαστικός απ' τη ζωή, θέλησα να 'μουνα η αφορμή
μιας επανάστασης, κάποιας λαμπρής θεατρικής παράστασης
ο Δον Κιχώτης πάνω στο άλογο που μάχεται με το παράλογο
η ακίδα στο μάτι της μεγάλης κοροϊδίας για τη νομή της εξουσίας
που τρέφει μα και τρέφεται από τον ύπνο της λαοκρατίας

Ο Γιούλης Καίσαρας τι έχει να πει στον άλλο κόσμο που κατοικεί;
ο Ναπολέων στάθηκε λέων πριν το σκοτάδι τον καταπιεί
ο Θόδωρος κι ο Αλέξανδρος, φιγούρες μακρινές,
κατακτημένοι ή κατακτητές, καβάλα στ'αλογά τους,
το έλεγε η καρδιά τους, τρομάρα στ' αχαμνά τους

Περαστικός απ' τη ζωή, κάτι μου λέει πως το παιχνίδι έχει χαθεί
ρωτάς αν την παλεύω, μέσα στα άχυρα τι χρόνια γυρεύω
πως τη φθορά αφήνω να με τρώει, μετρώ τις μέρες στο κομπολόι
ο τελευταίος σ' όλο το σόι, φύγαν οι δείκτες απ' το ρολόι

Μιας και ρωτάς

Μιας και ρωτάς...
τι 'ναι η ζωή;
ποιος την ρυθμίζει;
ποιος απ' τη συμφορά κερδίζει;
ποιος πίσω απ' τη σκηνή γρυλίζει;

Αν θες να μάθεις μπες βαθιά
μα δεν θα βρεις παρηγοριά
μόνο ύαινες και λύκους να σε περιμένουν
από τη νιότη σου θ' αρπάξουν μερίδιο
και θα σου δέσουν ένα βαρίδιο
να πας ακόμα πιο βαθιά,
κει που θα ψάχνεις τη λησμονιά
ένας ανθός που δεν έκανε καρπό
ένας παρείσακτος πεταμένος έξω αποδώ

Πες στην Πυθία να μασήσει
φύλλα ευκάλυπτου και την ουρά της να κουνήσει
απ' τον χρησμό που θα ξεράσει
χιλιάδες πρόβατα θα θυσιάσει
άμα ο βοσκός το δρόμο χάσει
ποιος τάχα το κοπάδι θα πάει να μάσει