tag:blogger.com,1999:blog-88073509097809297852011-08-19T18:56:33.003+03:00Ρίμες και Ποιήματα από τα μετόπισθεν της ενημέρωσηςmortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.comBlogger891100tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-46131457509207810522010-11-22T02:11:00.004+02:002010-12-01T15:27:05.706+02:00Τη δωρεά σα χάσεις μην τρομάξεις, <br />η γνώση της απώλειας γίνεται όπλο μυστικό<br />στον πόλεμο που κήρυξες θα γίνει μακελειό<br />μα μη σκιαχτείς, <br />το σκιάχτρο της αλήθειας σου σαν δεις. <br />Το πρώην αυτονόητο μη ψάξεις, δε θα το βρεις, <br />μα μην αράξεις, της ύπαρξής το στίγμα έχεις να χαράξεις<br /><br />Κράτα τον νου σου στον Άδη, κανένα χάδι, τύφλα σκοτάδι<br />όρκος σιωπής, όμως μην απελπίζεσαι <br />εκεί 'ναι το κλειδί, μη βαυκαλίζεσαι<br />όταν στην εγκατάλειψη χαθείς, κάθε τέλος γίνεται αιτία αρχής<br /><br />Το δώρο παύει κάποτε να είναι Εμπειρία, <br />γίνεται το υπομόχλιο για ψυχοανταρσία<br />κι η απώλειά του ακριβό εισιτήριο για την ελευθερία<br /><br />Επέστρεψε λοιπόν στην ασθενή σου φύση, παίξε στο φως, <br />μείνε γυμνός, της κοινωνίας ο σαλός,<br />κι άσε τον χρόνο να κυλήσει.<br /><br />Στάθηκα λίγο απόμερα κι είδα στρατιές.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4613145750920781052?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-76437552762779634042010-10-23T03:39:00.000+03:002010-10-23T03:39:29.631+03:00Περαστικός απ' τη ζωή, θέλησα να 'μουνα η αφορμή<br />μιας επανάστασης, κάποιας λαμπρής θεατρικής παράστασης<br />ο Δον Κιχώτης πάνω στο άλογο που μάχεται με το παράλογο<br />η ακίδα στο μάτι της μεγάλης κοροϊδίας για τη νομή της εξουσίας<br />που τρέφει μα και τρέφεται από τον ύπνο της λαοκρατίας<br /><br />Ο Γιούλης Καίσαρας τι έχει να πει στον άλλο κόσμο που κατοικεί;<br />ο Ναπολέων στάθηκε λέων πριν το σκοτάδι τον καταπιεί<br />ο Θόδωρος κι ο Αλέξανδρος, φιγούρες μακρινές, <br />κατακτημένοι ή κατακτητές, καβάλα στ'αλογά τους, <br />το έλεγε η καρδιά τους, τρομάρα στ' αχαμνά τους <br /> <br />Περαστικός απ' τη ζωή, κάτι μου λέει πως το παιχνίδι έχει χαθεί<br />ρωτάς αν την παλεύω, μέσα στα άχυρα τι χρόνια γυρεύω<br />πως τη φθορά αφήνω να με τρώει, μετρώ τις μέρες στο κομπολόι<br />ο τελευταίος σ' όλο το σόι, φύγαν οι δείκτες απ' το ρολόι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7643755276277963404?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-18776755752043683252010-10-14T17:17:00.000+03:002010-10-14T17:17:58.612+03:00Μιας και ρωτάς...<br />τι 'ναι η ζωή; <br />ποιος την ρυθμίζει;<br />ποιος απ' τη συμφορά κερδίζει; <br />ποιος πίσω απ' τη σκηνή γρυλίζει;<br /><br />Αν θες να μάθεις μπες βαθιά<br />μα δεν θα βρεις παρηγοριά<br />μόνο ύαινες και λύκους να σε περιμένουν<br />από τη νιότη σου θ' αρπάξουν μερίδιο<br />και θα σου δέσουν ένα βαρίδιο<br />να πας ακόμα πιο βαθιά,<br />κει που θα ψάχνεις τη λησμονιά<br />ένας ανθός που δεν έκανε καρπό<br />ένας παρείσακτος πεταμένος έξω αποδώ<br /><br />Πες στην Πυθία να μασήσει<br />φύλλα ευκάλυπτου και την ουρά της να κουνήσει<br />απ' τον χρησμό που θα ξεράσει<br />χιλιάδες πρόβατα θα θυσιάσει<br />άμα ο βοσκός το δρόμο χάσει<br />ποιος τάχα το κοπάδι θα πάει να μάσει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1877675575204368325?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-47659604230819414582010-10-11T13:53:00.000+03:002010-10-11T13:53:57.018+03:00Τα πρόσωπα τους βυθισμένα στο γύρισμα του χρόνου<br />ανεξίτηλες γραφές στις μοίρας τις καταπακτές<br />σε οδηγούνε στο μοναχικό ταξίδι σου, στο όνειρο<br />σημάδια στο μονοπάτι που βάλθηκες να περπατήσεις<br /><br />Τα λάθη τους δικό σου βάρος που δεν μπορείς να αφήσεις<br />με κώδικες κλειδωμένος, στο ίδιο σκοινί δεμένος<br />στης πορείας την αύρα, αφήνεσαι να γιατρευτείς<br />στις ξεχασμένες αποφάσεις κάτω από το δέντρο της γνώσης<br /><br />Το μονοπάτι δεν δείχνει τα μυστικά του, σε γοητεύει<br />στο πρώτο φως της περιπλάνησης τα κουσούρια θ' αποκαλυφθούν<br />οι μέρες θα γίνουν κουρασμένες και άτολμες<br />θα φυτρώσει επιτακτικά η ανάγκη της αναγέννησης<br /><br />Μέχρι τότε, περπάτα τη νύχτα σου, <br />ανίχνευσε τα αδιέξοδά σου, χτύπα στους τοίχους σου<br />θάψε τα όνειρά σου, κλάψτα κιόλας, μάταια ήταν, φθαρτά<br />ντιν νταν το καμπανάκι χτύπησε. Τέλος ματαιότητας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4765960423081941458?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-20841433775160003532010-09-23T01:07:00.003+03:002010-10-14T16:51:44.615+03:00Τώρα εδώ, μες το δωμάτιο το θoλό, περιπολώ, αναπολώ<br />ύστερα εκεί εμπρός στην τρύπια φυλακή σα το έρημο σκυλί, <br />χωρίς φωνή, της κουρασμένης κοινωνίας η κρυφή αναστολή, <br />μια κωμωδία, αηδία, κομμάτια τρία, δύο ζεστές νύχτες και μία κρύα<br />του χάους κρουστωδία, μυθωδία για τον καλό μας Δία.<br /><br />Ιστορία, μόνο σε λίγους η ζωή είχε να δώσει ασυλία<br />οι υπόλοιποι στην Τροία, να πεθαίνουν με ανία, μια όμορφη βία<br />σε Ινδία και Κολομβία γιατρειά καμία, και μας έμεινε η Γαλλία<br />για να πάμε να φάμε, όταν μας πιάσει ανορεξία.<br />Ανέβηκα σε άλογο κι έπιασα τα ηνία.<br /><br />Δεν είμαι εδώ για ξόδεμα, έχω πνευματικό κομπόδεμα,<br />έχω σταυρό που κουβαλώ, και μη μου πεις και τι μ΄αυτό; <br />Τώρα μου μένει ν' ανεβώ και στο βουνό. Απλό;<br />Κάνε τυφλέ πιο κει, για θα σε κάψει η αστραπή. <br />Στο κέντρο της πλατείας αναβλύζει μια πηγή, <br />πηγή πνοής, που σε προκαλεί να πιεις, κι αν πιεις, <br />πίσω απ' την αυλαία πια, σα σκιά, δεν θα θέλεις να κρυφτείς<br /><br />Ηθοποιός ή γελωτοποιός; Ο χρόνος να σε λιώσει είναι ικανός<br />να ταπεινώσει, στάχτες να στρώσει, να πάρει και να μην δώσει<br />σε ακολουθεί λαός πολύς, έτοιμος να σκορπίσει αν χαθείς<br />κι ο κάθε ευπρεπής θα είναι εκεί, <br />πρώτος το λίθο να ρίξει της ντροπής<br />Ας είναι. Το ρίσκο της αιώνιας ζωής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2084143377516000353?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-86963676546877146852010-09-16T09:39:00.002+03:002010-09-16T16:22:29.107+03:00Ποιος τάχα σε πέταξε σ' αυτή τη δύνη;<br />Τσιμπούρι το αίμα σου πίνει, ζητά τυφλή δικαιοσύνη <br />και συ ρουφάς τη νικοτίνη, μπας και καλμάρεις την οδύνη<br />ποιος θα ζήσει να σε κρίνει, δεν είναι καν δική σου ευθύνη <br />Γιαν'ς κερνά και Γιάννης πίνει, για σένα δεκάρα δε δίνει<br /><br />Τι καρτεράς; Για πόσο ακόμα θα το παίζεις φουκαράς;<br />Βγάλε τη μάσκα που φοράς, για να σε φτύσει ο κάθε φαφλατάς<br />της συμφοράς, της διαφθοράς, της καθωσπρέπει συμπεριφοράς<br />Μιας άλλης άνοιξης ειν' το νερό που κουβαλάς, πότισ' εμάς<br />δεν είσαι εδώ για να χαϊδεύεις το σκυλί της λησμονιάς<br />δώσε παράσταση, ζήτα ανάσταση, κι όχι ξεφτίλα επανάσταση<br />κάνε να σπάσει ο χαλκάς, ο τσαμπουκάς <br />της νέας τάξης σκλάβος είσαι κι όχι ο βασιλιάς<br /><br />Κι ύστερα ξύπνησες νωρίς, να πας πικρή δουλειά να βρεις<br />κάτω απ' τα σκέλια η ουρά, θα μπεις κι απόψε στη σειρά<br />ο επιστάτης την ποδιά του κατουρά. <br />Τ' αφεντικά του του 'χουν δώσει εξουσία<br />θέλουν να κάνουν μαζί σου συνουσία, ανίερη θυσία<br />είσαι κομμάτι απ' τη δικιά τους περιουσία<br />θέλουν να χάσεις την ουσία, να σβήσουν κάθε φαντασία<br />ανάμνηση ότι πλάστηκες με Θεία Ουσία<br />κι ότι δεν έχει σημασία αν ζεις, <br />αν ζεις χωρίς προοπτική να δεις<br />τον Είμαι μέσα απ' την δικιά σου αθανασία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8696367654687714685?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-31797799625703519452010-09-14T08:59:00.004+03:002010-09-16T09:44:31.716+03:00Μια ψυχή δε λέει να βγει και ζητάει αναβολή<br />περιμένει και προσμένει στο πηγάδι στη σιωπή<br />Πληγωμένη από τα πάθη, πεταμένη, τι προσμένει;<br />Κοροϊδεύει το μοιραίο και χορεύει στη βροχή<br />σαν τσιγγάνα αγναντεύει με τη σκέψη ταξιδεύει<br /><br />Σε περίπατο σα βγεις μην ξεχάσεις να ουρλιάξεις<br />θέλει να 'χεις αρετή στο κενό για να πετάξεις<br />στο φινάλε κάθε πράξης, καρδιά μου, για να υποταχτείς, <br />θέλει να 'σαι ολιγαρκής, σίγουρα κι ονειρευτής, <br />μια γροθιά μια μαχαιριά, στ' αχαμνά της νέας τάξης<br /><br />Μη μου τάξεις. Κοίτα μόνο να προστάξεις<br />τους αγγέλους να διατάξεις, μη διστάσεις μη ντραπείς<br />ας μην είσαι επιρρεπής, πολωμένος ζηλωτής<br />μα προπάντων κι εξαρχής κανόνισε μη ξεχαστείς<br />στο πηγάδι της ντροπής και χαθείς και κλάψεις<br /><br />Τι ζητάει μια ψυχή στα σκουπίδια στην αναμονή;<br />Κούρνιαξε και περιμένει την λαμπρή ανατολή<br />ωιμέ, την αστραπή την θωρεί σαν αδερφή<br />τ' αγεράκι το νταντεύει την αλήθεια να της πει<br /><br />Σιωπή και σιγαλιά<br />κάτου στην τρύπα τη βαθιά, άνθισε η κερασιά<br />τι θες να δεις και θα το δεις μες στην αλησμονιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3179779962570351945?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-76553582508068467832010-08-28T01:44:00.000+03:002010-08-28T01:44:39.697+03:00Από μικρός στα παραμύθια την πριγκίπισσα αγαπούσα<br />ένα πρίγκιπα λεβέντη να την πάρει καρτερούσα<br />να παντρευτούν να ευτυχήσουν μες τα πλούτη τους να ζήσουν<br />κι εμείς καλύτερα, μια ώρα αρχύτερα <br />έξω από δω, για τον τελευταίο ασπασμό<br /><br />Γαλαζοαίματες γενιές φτιάχνουν τα παραμύθια μας<br />ποτίζουν τα μυαλά μας, βάζουν αέρα μες στα στήθια μας <br />κι εμείς καλοί υπήκοοι, χωρίς ντροπή,<br />φουσκώνουμε σαν γάλοι, μικροί μεγάλοι μες το χάλι<br />τι κι αν μας πιουν το αίμα, αν μας ξεκοκαλίσουν<br />τι κι αν ρουφήξουν το μεδούλι, παλάτι μεγαλύτερο να χτίσουν<br />εμείς τους αγαπάμε και στο γάμο τους θα πάμε<br />δεν θα φάμε ούτε θα πιούμε και βέβαια νηστικοί θα κοιμηθούμε<br />την παραμύθα θέλουμε να ζήσουμε κι ας ξεψυχήσουμε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7655358250806846783?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-61910478715648635472010-08-25T01:53:00.002+03:002010-08-25T18:37:33.595+03:00Σε ποια στιγμή ταξίδευες - ποια νοσταλγία<br />ποια νύμφη σου 'πε ψέματα για εύκολη αθανασία<br />σε ποια στροφή είπες το ναι, ξεπέρασες το χρόνο<br />και γέμισε η θάλασσα απ' τον δικό σου πόνο<br /><br />Τώρα τα μάρμαρα θαρρείς δεν σε σκεπάζουν<br />Σειρήνες από πέρα σε καλούν, δώρα σου τάζουν<br />Άστες να τάζουν. Μη σε τρομάζουν.<br /><br />Μάταιο εκεί να ανακαλείς τις άδειες νύχτες<br />τότε που πλάνες σκέψεις ξόρκιζαν τις καληνύχτες<br />κάνε μια βόλτα στο κενό και μέσα ρίχτες<br />'τι τώρα πια στο αιώνιο φως κρυστάλλωσαν <br />του ρολογιού σου οι δείκτες<br /><br />Είναι καιρός να κοιμηθείς, να ονειρευτείς<br />Τι βιάζεσαι; Στα ερωτήματα απάντηση θα βρεις,<br />έτσι ή αλλιώς<br />Τι ανησυχείς; τι χολοσκάς; <br />δεν έχει χρόνο εκεί να κυνηγάς<br /><br />Κοίτα λοιπόν ν' αναπαυτείς, <br />από τους δαίμονες της νιότης σου ν' απεμπλακείς<br />βιάσου μονάχα σαν Τον δεις, <br />στα πόδια Του να πέσεις<br />να ταπεινωθείς, <br />το βάρος σου να αφήσεις να πέσει στο κενό<br />μα μην ξεχάσεις, κράτα για σένα λίγο ουρανό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6191047871564863547?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-53792831009475302162010-08-24T11:09:00.000+03:002010-08-24T11:09:07.725+03:00Περαστικός σ' αυτή τη γη - τόσο λίγο<br />τυχαίο που άνοιξα πανιά να φύγω;<br /><br />Πριν καν ξυπνήσω, πρέπει ν' αναχωρήσω,<br />να πουληθώ και να πουλήσω<br />φίλους κι εχθρούς, να σιχτιρίσω <br />θεούς και δαίμονες, ν' αναζητήσω <br />ξεκούραση και θάνατο για πάντα να μυρίσω<br /><br />Πάνω στα δέντρα τα πιθήκια <br />είπαν σοφοί να γενούν και να φερθούν αντρίκια<br />Τώρα ανεβάσαμε όλοι τα μανίκια<br />σκλάβοι των ερπετών, με δεκανίκια<br />άλλοι κοιμούνται μες τα φύκια<br />άλλοι μετράν ανάποδα ραδίκια<br />κι άλλοι αναλογίζονται πώς φτάσαμε ως εδώ<br />- σε χρόνο αβέβαιο, σε τόπο βέβηλο -<br />της φθοράς ρυθμός μακρόσυρτος και βασανιστικός<br /> <br />Ένα συνδυασμό παπαγαλίζω<br />- τυχαίο; δεν γαβγίζω -<br />νούμερα βαλμένα σε σειρά<br />του διάολου μαγική ζαριά<br />Αριθμολόγε, τι έχεις να πεις;<br />στην τυχαιότητα δεν μπορείς να αρκεστείς<br />θα ερμηνεύσεις κι ας εκτεθείς<br />στην λογική σου θ' αναπαυτείς<br />στις μαύρες σκέψεις θα βυθιστείς<br />θα σε χλευάσουν και θα ντραπείς<br /><br />Για τα πιθήκια έχει φεγγάρι<br />γιομάτο, όμορφο σαν παλικάρι<br />Τυχαίο που ανέβηκαν στα δέντρα πάλι;<br />Τυχαίο που ζήτησαν σε πιάτο το κεφάλι;<br />Τυχαίο που στήσανε σταυρό <br />και στείλαν τον Ιούδα να φιλήσει <br />για τη γενιά τους να καθαρίσει<br />ο άρχοντας των μυγών να υπερισχύσει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5379283100947530216?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-52321525840355218362010-01-01T00:01:00.003+02:002010-01-19T02:33:08.390+02:00Κάποιος μας έκανε να τρέχουμε<br />λες και προορισμό δεν έχουμε<br />το τίποτα να κυνηγάμε<br />τη δόξα μιας στιγμής με άρωμα πορδής<br />την αιωνιότητα να σπαταλάμε<br />λίγο πιο πάνω απ' το μηδέν<br />αν όχι πολύ πιο κάτω, πάτο, πάτο<br />πνιγμένοι στην κοπριά μας<br />φορώντας τα καλά μας, συμφορά μας<br /><br />Ας τραγουδήσουμε κι απόψε <br />για την καινούρια την χρονιά<br />χρόνια πολλά απατηλά<br />θα 'ρθουν λεφτ' απ' το πουθενά<br />χαρούμενη χρυσή πικροχρονιά<br />μια μασκαράτα που δεν μπορούμε ν' απαρνηθούμε<br />το χρειαζόμαστε το σκηνικό<br />να βάλουμε πάλι μες στο κρασί νερό<br />να καλυφτούμε με το απόλυτο κενό<br />να ξοδευτούμε, ψέματα στα παιδιά να πούμε<br />πως η γιορτή είναι αστεία μα έχει αξία<br /><br />Πού να το πω κι ας χλευαστώ<br />υπάρχει ελπίς, μα, δε θα τη βρεις<br />τώρα φωνάζω στα λαγκάδια, στα βουνά <br />γιατί οι τοίχοι δεν έχουν δυστυχώς αυτιά<br />έστω, μ' ένα στιχάκι δανεικό<br />μα τόσο διαχρονικό, να σπείρω λίγο πανικό<br />"καλύτερα μιας ώρας ελεύτερη ζωή<br />παρά σαράντα χρόνους σκλαβιά και φυλακή"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5232152584035521836?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-38523161308235666482009-11-30T03:00:00.002+02:002009-12-02T03:36:01.468+02:00Τριγυρνάς σε μια πόλη παρατημένη στην τύχη της<br />στην επίθεση που δέχτηκε δεν αντέξαν τα τείχη της<br />μένουν εκεί στοιχειωμένα κουφάρια ενός άλλου καιρού<br />κάστρα βεβηλωμένα, του αέρα φαντάσματα, στοιχειά του νερού<br /><br />Ξέρεις η πεταλούδα πάει στο λουλούδι κι αγνοεί την κοπριά<br />πρέπει να βλέπεις γύρω το ωραίο και να προσπερνάς τα στραβά<br />αποφάσισε λοιπόν<br />θα ζήσεις πίσω από τα κάγκελα, τόσο καλά<br />θα βλέπεις μόνο τηλεόραση, εκεί είναι όλα λαμπερά<br />αν θες πάλι να ‘σαι ξεχωριστός, <br />πρέπει να υποστείς την απομόνωση, την αποχή από τα κοινά<br />να πας να ζήσεις στα βουνά, παρέα με της γης τα ερπετά<br /><br />Και ξαφνικά σιγή, το χέρι αρνείται να υπακούσει την διαταγή<br />άλλος θα το ‘λεγε ντροπή, εγώ το είπα εκ των έσω ανατροπή<br />το πνεύμα δεν έχει άλλο τρόπο να αμυνθεί<br />δε βρίσκει καμιά ρίμα ν’ απολογηθεί και πάνω της να κρεμαστεί <br /><br />Απ’ έξω τα κοράκια περιμένουν, να ξεκινήσει η γιορτή<br />οσμίζονται την σήψη, ξέρουν η υπομονή θα ανταμειφθεί<br />ζούνε τη ζωούλα τους χωρίς αναστολές<br />ότι φάνε, ότι πιούνε κι ότι αντέξει ο καναπές<br /><br />Μάταιο να γράφεις ποιήματα, <br />μας βομβαρδίζουν ες-εμ-ες μηνύματα<br />όλοι κυνηγούν σαν παλαβοί τα χρήματα<br />- πάμε μια βόλτα ως τα μνήματα; -<br />δαίμονες αλυχτούν μα δεν μπορούν έξω να βγουν<br />έρχονται στα όνειρα σου και τον τρόμο μαρτυρούν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3852316130823566648?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-66632762358450401932009-11-22T23:00:00.008+02:002009-11-23T11:51:35.051+02:00Θα το φωνάξω, κι ας με πουν αιρετικό,<br />τιμή μου, <br />στην εποχή των ηλιθίων, είναι σαν να σε λεν σοφό<br />αυτή η χώρα θα ‘πρεπε να ντυθεί ερπετό<br />την καταράστηκε ο Θεός να σέρνεται σα φίδι κολοβό<br /><br />Θα πάμε και στο μουντιάλ! Τι; έβαλε γκολ η εθνική;<br />Άντε λοιπόν! Όλοι στην Αφρική, μα μείνετε για πάντα εκεί<br />Να ‘ρθουν εδώ οι Αφρικανοί, μια δίκαιη ανταλλαγή<br /><br />Τώρα τι το ‘θελες αυτό; Δημιουργείς αρνητικότητα<br />που παρασύρει την εθνική ενότητα στην μετριότητα<br />ότι με αίμα πέτυχε το εξ-φάτο, θα πάει στον πάτο<br />κι ότι με ιδρώτα έχτισε ο γούρι-γκέλα, θα μοιάζει τρέλα<br />Εδώ μιλάμε γι έναν αγώνα με το ρολόι<br />κι εσύ καημένε πήρες καινούριο κομπολόι<br />κι έπιασες το μοιρολόι;<br />εδώ μιλάμε γι ένα ακόμη, ραντεβού με τον Αντώνη<br />εδώ μιλάμε για ιστορία και το ‘ριξες στην υστερία;<br /><br />Σώπα όπου να ‘ναι, θα βγει η χώρα από την μπόρα<br />με τα τραγούδια θα παν τα ξόρκια σε άλλη Ντόρα<br />με το νταούλι και με το ζουρνά θα φάμε τώρα<br />το φαγητό μας, προκάτ πατάτες βάλαμε στο άντερό μας<br /><br />Ζορζ, δι στέιτζ ιζ γιoρς <br />Κάνε το πείραμα, εμπρός πιάσε σήματα μορς<br />ενώ ο λαός κάνει θυσία, πάνω σε Σόνι τετραχρωμία<br />Χι τραγουδιστή κουνήσου λίγο στη σκηνή <br />το σόου πρέπει να συνεχιστεί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6663276235845040193?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-10304988859280826642009-11-20T23:00:00.001+02:002009-11-22T00:14:05.701+02:00Κοιμάσαι, ξημερώνει κι είσαι ακόμα εδώ<br />για πόσο ακόμα η ψυχή θα ζει το χωρισμό<br />το λες κι όμως δεν το πιστεύεις – η ζωή είναι γλυκιά<br />γεμάτη αυταπάτες, αγκαλιές και παιδικά φιλιά<br /><br />Κι έπειτα αρχίζει ο χρόνος παράλογα να καλπάζει<br />νυχτώνει πριν προφτάσεις, λες κι από κάπου αδειάζει<br />και χάνεται η ζωή, δεν είσαι πια παιδί<br />ούτε εδώ μπορείς να μείνεις, θα ‘θελες να προτείνεις<br />μια στάση γι ανεφοδιασμό, μα πού γιορτή μέσα στον χαμό<br /><br />Ζωή φθοράς, τα όνειρα γίναν βραχνάς<br />δεν θα τον βρεις το θησαυρό, <br />και είναι πια το μυστικό κοινό<br />πόσο ν’ αντέξει μια ψυχή πριν εκραγεί<br />πόσο να ξοδευτεί πριν στο σκοτάδι σκορπιστεί<br />τόσο κοντά στο θάνατο το σώμα σου<br />τόσο μακριά η ενθύμηση του τέλους<br />απ’ τ’ απασχολημένο πτώμα σου<br /><br />Καθημερνά, με μια γραβάτα γύρω απ’ το λαιμό, <br />σε πνίγει κι όμως χορεύεις στο ρυθμό<br />κι αυτό, δεν είναι δα το απολύτως φυσιολογικό<br />το τέλος πλησιάζει, αύριο θα ‘ναι εδώ<br />μα εσύ ξεχάστηκες στον παλαβό της κόλασης χορό<br />Μην αιφνιδιαστείς σαν σε βρει το μοιραίο<br />απροετοίμαστος θα φύγεις στο τυχαίο<br /><br />Όλα περνούν και σβήνουν στο φινάλε, ποιητή παπαγάλε<br />όλα διαρκούν όσο μια βροχής στάλα, τα τρανά και τα μεγάλα<br />μπροστά στην αιωνιότητα μοιάζουν μικρά και τιποτένια<br />θα καούν όπως μια μπάλα αχυρένια<br />- μη μου χαλάς τη ζαχαρένια -<br />θυμήσου να δηλώσεις σχιζοφρένια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1030498885928082664?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-53482351527398636592009-11-17T23:00:00.005+02:002009-11-22T01:22:00.047+02:00Στην κατηφόρα αλαφιασμένος <br />τρέχει ο Φιλόθεος βαθιά ταραγμένος<br />κρατά το ράσο του για να μην πέσει, <br />θέλει να φτάσει πριν ο ήλιος φέξει<br />Νοιώθει πως η άνοιξη τέλειωσε γι αυτόν, <br />ζήλεψε τη Θεία Δόξα, μα κόλλησε στο παρελθόν<br />Άφησε τον κόσμο για να ζήσει τη σιωπή<br />έκλαιγε μερόνυχτα για να σβήσει τη ντροπή<br /><br />Την ανηφόρα κοιτάει για μια στιγμή<br />μέσα από τα μυωπικά γυαλιά και κάνει την ευχή<br />είναι για τον Θεόφιλο αυτή μια νέα αρχή<br />αργά κι αποφασιστικά κάνει ένα βήμα μπρος στη ζωή<br />Δεν έτυχε, δεν ήρθε εδώ για να ξεκουραστεί<br />πέρασε μέσα απ’ τη φωτιά μέχρι ν’ αλλοιωθεί<br />Ζήτησε δύναμη και πήρε, ν’ αντέξει τον καιρό<br />ήξερε πως η διαδρομή περνάει απ’ το κενό<br /><br />Κάτω απ’ τον ίδιο ουρανό πορεύτηκαν κι οι δυο<br />οι δρόμοι τους ταυτίστηκαν μόνο για ένα λεπτό<br />το βλέμμα διασταυρώθηκε αντάλλαξαν ζωές<br />ο ένας στον άλλο πρόδωσε τις σκέψεις τις κρυφές<br />Το Πνεύμα συντονίστηκε, λες, θαυματουργικά<br />οι δαίμονες ταράχτηκαν που ‘σπάσαν τα κλειδιά<br />ξάφνου έξω πετάχτηκαν και βγήκανε μαχαίρια<br />οι αγγέλοι αντιτάχτηκαν και πιάστηκαν στα χέρια<br /><br />Στη μέση εκεί του χαλασμού, σε ρήγμα ενός λεπτού<br />Θεόφιλος και Φιλόθεος πήραν της μάχης το όφελος<br />καθάρισαν τα αίματα, ηρέμησαν τα πνεύματα<br />πληρώσανε το τίμημα για το νέο ξεκίνημα<br />αλλάξανε το προσωπείο και γεύτηκαν το μεγαλείο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5348235152739863659?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-89048759934666068902009-11-14T23:00:00.003+02:002009-11-15T00:10:49.552+02:00Ήρθε, έφτασε ο καιρός να εμβολιασθεί ο λαός<br />ευτυχώς ή δυστυχώς, πρόχειρα ή επιμελώς<br />μέσα σου θέλει να μπει, να δώσει θάνατο ή ζωή<br />να εισβάλει, να σε κάψει, την εικόνα σου να αλλάξει<br /><br />Μυστικά ή φανερά, κάνει τη δουλειά της η μαγιά<br />πίσω από πέπλο διαφανές, επιμορφώνονται οι ψυχές<br />διαβρώνεται η αλήθεια, γίνεται η ψευτιά συνήθεια<br />αλλοιώνεται η φύση, ποιον θα κληθεί να υπηρετήσει;<br /><br />Σε ποιον αφέντη θα πιστέψει ο λαός;<br />Ήρθε η ώρα να απολογηθεί ο κάθε γνωστικός<br />για την αγάπη ή για το φθόνο να ντυθεί σαλός<br /><br />Από τη μια μεριά, της νέας γρίπης ο ιός<br />φορέας μιας κουλτούρας φόβου, βασιλιάς τρανός<br />εγκλωβισμένος σε μπουκαλάκι, χρυσό χαπάκι<br />δήθεν απενεργοποιημένος, τηλε-πολυδιαφημισμένος<br />το μυστικό επτασφραγισμένο, σε περιβάλλον αποστειρωμένο<br /><br />Από την άλλη, ο μονάκριβος Υιός, ένας αμνός<br />άρτος τεμαχισμένος, στο κρασί πνιγμένος<br />από κοινό ποτήρι, ελεύθερα και δωρεάν δοσμένος<br />έρχεται σαν μαχαίρι από πρωτόγονη φωτιά, <br />που φτάνει με ακρίβεια μέχρι την απείθαρχη καρδιά<br /><br />Φωνάζει ο τρελός<br />Εμβολιασθείτε για να σωθείτε<br />Διαλέξτε από ποιο κοκτέιλ θα κεραστείτε <br />Παραδοθείτε στ’ αφεντικό που κυβερνάει το δικό σας το μυαλό<br />Αποδεχθείτε την ουσία που θ’ αλλοιώσει της ψυχής σας την ουσία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8904875993466606890?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-49505906294341266622009-11-12T19:00:00.000+02:002009-11-12T19:26:07.482+02:00Τόσα λαμπρά, τόσο πολλά, τόσο τρελά εξωτικά<br />γίναν θαμπά, μείναν λειψά, τόσο καθημερνά<br />Έγινε πολυτέλεια κι αυτή η φασολάδα<br />να σκέφτεσαι από βραδύς την αυριανή μπουγάδα<br /><br />Αλίμονο, τα νιάτα σου τα άφησες από ‘ξω<br />ήθελες να ‘σαι κυνηγός, μα αστόχησε το τόξο<br />αλίμονο, τα σίδερα είναι για παλικάρια<br />ήσουνα ένας απ’ αυτούς, μα ατύχησες στα ζάρια<br /><br />Ποιος το κακομελέτησε και ζούμε στο Ελλάντα<br />που η ζωή είναι εύκολη, κει γύρω στα τριάντα<br />μα ούτε κατά διάνοια σαν πιάσεις τα σαράντα <br />Ξεκινάς με οράματα, μπλέκεσαι στις ανάγκες<br />αφήνεις τα σπουδάγματα, ζεις μέσα σε παράγκες<br />γλύφεις λίγο τα τραύματα κι αφήνεσαι στους μάγκες<br /><br />Αυτό ήτανε λοιπόν, εγκλωβιστήκαμε στο παρελθόν<br />βάλαμε στο παρόν μια επιγραφή «απόν»<br />κι αν θες το μέλλον, μάλλον θα το βρεις με άλλον<br />στη χώρα των πρασινό και γαλαζό παπαγάλων<br /><br />Και πάνω που τη βρίσκαμε με περικεφαλαίες<br />ήρθε το πυροβολικό, χάλασαν κι οι κεραίες<br />την πέσαμε στις γκόμενες, μα αυτές ήταν μοιραίες<br />μας έδωσαν τα κάλλη τους και έφυγαν ακμαίες <br />κοίτα, δεν φταίξαμε εμείς μόνο οι κακές παρέες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4950590629434126662?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-55921713777049932622009-11-10T23:00:00.000+02:002009-11-11T02:48:38.022+02:00Πιστεύω και δεν ερευνώ<br />την άκρη της κλωστής απλά κοιτώ<br />δεν την τραβώ<br />την άλλη άκρη δεν αναζητώ<br />ίσως με πεις δειλό, ίσως σοφό<br /><br />Αλήθεια είναι πως κατάλαβα κάτι απλό<br />δεν έχει σημασία τι θα βρεις,<br />στη ζωή σημασία έχει μόνο ότι ζεις<br />ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό<br />τώρα είσαι εδώ, μάταιο να ξορκίζεις το κακό<br />μάταιο να κοιτάζεις το κενό στον ουρανό<br />μάταιο να χαζεύεις τον γκρεμό<br /><br />Όσο και να προσπαθήσεις<br />τα νήματα δεν θα κινήσεις<br />θα κουραστείς και θα τα φτύσεις<br />θα τσατιστείς κι ίσως λυγίσεις<br />κι άμα πιαστείς άντε να ξεκολλήσεις<br />Ακούς ειδήσεις για να ξυπνήσεις;<br />Μάταιο να ψάχνεις ψύλλους στα άχυρα<br />κι αλήθειες σε περσόνες και παράθυρα<br /><br />Μπορεί να κάνεις πράματα σπουδαία<br />αλλά στην τελική αλλού είναι τα ωραία<br />μες το μυαλό σου σήκωσε λευκή σημαία<br />όσο το βρίσκεις θα σε πληγώνει<br />μια θα το κόβεις, επτά φορές θα φυτρώνει<br /><br />Ρωτάς αν έχουμε τίποτα κοινό<br />κι εγώ ρωτώ αν νοιώθεις το απόλυτο κενό<br />Αντικριστά το άσπρο με το μαύρο<br />σκαρώνουν αυταπάτες με το άδειο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5592171377704993262?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-90751818749069096092009-11-07T19:00:00.001+02:002009-11-07T19:32:56.652+02:00Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα<br />ο ήλιος τρέχει το φεγγάρι κυνηγά<br />πώς να κρατήσεις το χειμώνα με τα νύχια<br />όταν η άνοιξη απ’ το φράχτη ξεπηδά<br /><br />Η νύχτα πάλι θα ‘ρθει, είναι θέμα χρόνου<br />μαύρο πέπλο θα σκεπάσει τον ουρανό<br />μετά το καλοκαίρι οι βροχές του φθινοπώρου<br />θα ‘ρχίσουν πάλι τον τυφλό χορό<br /><br />Τους κύκλους δεν μπορείς να αγνοήσεις<br />είναι η ίδια σου η ζωή<br />την πλάτη στο ρολόι αν γυρίσεις<br />μπροστά θα το βρεις στην επόμενη στροφή<br /><br />Μικροχαρές πατάνε πάνω σε κατάρες<br />χαμόγελα ξυπνούν σε πρόσωπα θαμπά<br />μα πάλι στη γωνία περιμένουν άλλες στενοχώριες<br />τα δάκρυα ξεπλένουν γρήγορα τη χαρά<br /><br />Το κλάμα ενός μωρού γεννάει ελπίδες<br />τα τίναξε ο παππούς κι ας ήτανε αητός<br />ο άνεμος φύσηξε μακριά τις καταιγίδες<br />τ’ αρπακτικά προσμένουν να σκάσει μύτη ο λαγός<br /><br />Πόσο βαθιά να φτάσει το μαχαίρι<br />πόσο ψηλά ν’ ανέβει ο χαρταετός<br />νεκρός κοιμάσαι μέρα μεσημέρι<br />προχθές δεν ήταν που ντύθηκες γαμπρός;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-9075181874906909609?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-18496670177617119902009-11-04T23:00:00.001+02:002009-11-05T19:33:14.757+02:00Κοίτα τ’ αστέρια, βαθιά στ’ ουρανού τον ωκεανό, <br />φέγγουν για όλους από ‘να κόσμο μακρινό<br />λεν παραμύθια στα μικρά παιδιά<br />στέλνουν μηνύματα που διαβάζει μόνο η καρδιά<br />του έρωτα σκιρτήματα ριγμένα σε πλανεύτρα αγκαλιά<br /><br />Αμαρτωλή, δωσ’ μου αν θες ένα γλυκό φιλί<br />στο σεληνόφως ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή<br />βύθισε την αναπνοή σου κι αν θες αποκοιμήσου ως την αυγή<br />Να ‘ρθει η καλή νεράιδα στ’ όνειρό σου, το ξωτικό σου<br />να δοκιμάσεις μες το φως τ’ όμορφο νυφικό σου<br />να τρέξεις σε ολάνθιστα λιβάδια, ευτυχισμένη μέρα <br />δες, στην παλάμη σου κρατάς της υπόσχεσης την βέρα<br /><br />Βάλε στεφάνι στα μαλλιά και βγες να συναντήσεις τον καλό σου<br />τον φύλακα άγγελό σου, τ’ άλλο μισό σου,<br />τον σύντροφό σου, τ’ αιώνιο είδωλό σου<br />αυτόν που θα πεθάνει στο πλευρό σου,<br />για το καλό σου, θα ‘ρθει απ’ την κόλαση <br />να πάρει εκδίκηση για λογαριασμό σου<br /><br />Απόψε θέλησα να πω γλυκά λογάκια<br />για να δακρύσουν τα κοριτσάκια<br />και ταίριαξα να στάζουν μέλι τα στιχάκια<br />να νοιώσουν άβολα τα πιο σκληρά αντράκια<br /><br />Μα παρεξήγησες τα λόγια δεν μας σώζουν<br />Πίσω από τις λέξεις, πόσο να κρύβεσαι θ’ αντέξεις<br />Για τη ζωή αν την αλήθεια θες να μάθεις, πρέπει να πάθεις<br />Υπάρχουν πράματα που έχουν υπερτιμηθεί,<br />όπως ο έρωτας που ‘ναι απλά μια φυσική ορμή<br />και εξυπηρετεί μέσα στο σχέδιο του Θεού, μια στάση σύντομη<br />Ούτε πουλάκια, ούτε καδράκια, ούτε λουλούδια στα βαζάκια<br />Στο βάθος βρίσκεται η ζωή, σ’ αναμονή…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1849667017761711990?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-44827106412274076412009-11-02T23:00:00.001+02:002009-11-03T15:37:15.177+02:00Είμαστε όλοι εμείς του Μάτριξ οι υποτελείς<br />ευσεβείς και ασεβείς, δουλοπρεπείς<br />σακάτηδες κι αρτιμελείς<br />όλοι γρανάζια της μηχανής <br />συντονισμένοι στο τικ τακ της υποταγής<br /><br />Βγες απ’ το πρόγραμμα να δεις<br />την αντοχή σου να τελειώνει, σου λέω, μην μπεις<br />στον πειρασμό ν’ αντισταθείς<br />μην πράξεις ότι θα ‘κανε ο κάθε αδαής<br />θα καείς, στην απομόνωση της διαφοράς αν αφεθείς<br /><br />Γίνε κι εσύ ένας ακόμα υποκριτής<br />μηχανικός, γιατρός, ταξιτζής ή νταβατζής<br />για να ‘σαι ασφαλής, σου λέω, μην πεις<br />«ας δοκιμάσω, θα το δαμάσω εγώ, θα δεις!»<br />Μην είσαι αφελής, θες να χαθείς;<br /><br />Η μάνα σου φωνάζει, μπες στο δημόσιο νωρίς<br />και θα με θυμηθείς, λόγω τιμής<br />ψήφισε ότι θέλεις, γίνε αν θες κομμουνιστής<br />μα άκου, κοίτα κάπου να βολευτείς<br />να προκόψεις, να ‘χεις κεραμίδι να χωθείς<br /><br />Το σύστημα είμαστε όλοι εμείς,<br />όλοι το υπηρετούμε και κανείς δεν είναι χωρίς<br />ευθύνη, στρατιωτάκια σε μια σκακιέρα της ζωής<br />να προστατεύουμε το βασιλιά, μαύρα ή λευκά<br />να συντηρούμε το παιχνίδι κοντολογίς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4482710641227407641?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-72007788480506672042009-10-31T14:00:00.002+02:002009-10-31T14:46:11.653+02:00Άραγε τι περιμένω, με το γκάζι αναμμένο<br />να σφυρίξει κάνα τρένο, το φανάρι κολλημένο<br />κόκκινο και αναμένω, τι προσμένω;<br /><br />Να περάσουν πεταλούδες<br />να ερωτευτούν οι αρκούδες<br />να ‘ρθουνε κι οι αλεπούδες<br />να κουρδίσουν τα ρολόγια<br />να γίνουν πράξεις τα κούφια λόγια<br /><br />Μείναμε από βενζίνη, κι είναι όλων μας ευθύνη<br />στη διασταύρωση απάνω, ήπια κι είπα Μητροπάνο<br />μου ξέφυγαν και δυο λέξεις παραπάνω…<br /><br />για να φύγει το φαρμάκι<br />για να μη με πιάνει μάτι<br />για να βλέπω όνειρα τα βράδια<br />για να μην κάνω μάταια βόλτες στα σκοτάδια<br /><br />Παρατήσαμε τ’ ασκέρι στης Γολ-στρίτ τον κουλοχέρη<br />μα έκοβε σαν το μαχαίρι κι όπλισε το δόλιο χέρι<br />με προοπτική ποιος ξέρει…<br /><br />Να κουρέψει το γκαζόν<br />να φορέσει παπιγιόν (σε ποιον;)<br />να τελειώσει το παρόν (για ποιον;)<br />να μας κάνει όλους τους φευγάτους παρελθόν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7200778848050667204?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-28832698729871568262009-10-29T19:00:00.004+02:002009-10-30T16:01:17.799+02:00Κουράγιο κάνε, τώρα θα μου πεις, <br />μα εσύ δεν έφαγες σκουπίδια παρακμής<br />Περαστικά, κουράστηκα να τρώω φτηνά σκατά<br />είμαι πασαλειμμένος ως τα όρια με σβουνιά<br />τώρα αυτό θα μου το πεις παραξενιά<br />κι ότι δεν πάω καλά, έτσι απλά<br /><br />Περαστικά, χαμπάρι δεν πήρες ότι έχουμε καρδιά<br />που ατίθασα χτυπάει και τραγουδάει<br />μα θέλει το νεράκι της, να πίν’ να ξεδιψάει<br />τον πόνο της να τον μεθάει και να γλεντάει<br /><br />Περαστικά σου, <br />αγόρασες ταχύπλοο για τα δισέγγονά σου <br />μεγειά σου, δεν κάνω πλάκα, να το χαρείς, μα στάσου<br />τον πόνο που ‘χει μαζευτεί κι αγκομαχά ‘φουγκράσου<br />είναι τόσο κοντά σου<br /><br />Περαστικά μου, έβαλα βουλοκέρι στα αυτιά μου<br />να μην ακούω το θόρυβο που κάνει η γενιά μου<br />λέω «μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη», <br />μα η μοίρα επιβλήθηκε στην μοναξιά μου<br /><br />Περαστικά σου, <br />πήρες κι ένα δάνειο που ‘θελε η πεθερά σου<br />μαγκιά σου, κούρεψες τα γρασίδια σου <br />έβγαλες τα φρύδια σου, πήρες τα δαχτυλίδια σου <br />κι αύξησες τα υπάρχοντά σου<br /><br />Περαστικά μου, έμεινα να κοιτώ την συμφορά μου<br />παρηγοριά μου, η λύτρωση απ’ τα δεινά μου<br />θα δοκιμάσω μπας και βρω τη γιατρειά μου<br />στα γηρατειά μου εναποθέτω τη χαρά μου <br /><br />Περαστικά σου, κόλλησαν νέα γρίπη τα παιδιά σου<br />καιρός να θάψεις τα προσχήματά σου,<br />άντε να εμβολιάσεις τα δικαιώματά σου<br />να κάνεις τεμενάδες σ’ όσους τρων απ’ τα δικά σου<br />και ταΐζουν την τεμπελιά και την ανευθυνότητά σου<br /><br />Περαστικά μας, μας ψέκασαν μέχρι τα κόκκαλά μας<br />τα αεροπλάνα θα ποτίσουν τα σπίτια μας με χημικά<br />Όνειρα γλυκά, περαστικά και ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ <br />όπως λεν στο Πέραμα τα αλάνια με την περισσή μαγκιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2883269872987156826?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-60306928091151101752009-10-28T02:00:00.003+02:002009-10-28T19:27:27.751+02:00Πλαστική σημαία, εθνική ντροπή<br />μια σπουδαία μέρα, δε μοιάζει με γιορτή<br />κουρασμένη μνήμη, ψάχνει τη χαμένη διαδρομή<br />ζητώ νικοτίνη, να βρω μια αφορμή<br />να ζωγραφίσω τη γενιά μου πάνω στο χαρτί<br /><br />Περνάει ο λαός της Ελλάδος εμπρός<br />μοιάζει μοναχός, του πλανήτη ο αφρός<br />του ‘ταξαν πολλά, μπήκε στη φωτιά<br />άρχισε με θυσία, έγινε ανοησία<br />αηδία στην πορεία, βρώμισε προδοσία<br /><br />Ξυπόλητος στρατός, παρατημένος νηστικός<br />να πολεμά για μια πατρίδα,<br />που ‘χε ήδη χαθεί σε μια παρτίδα<br />Ανάτρεψε την ιστορία, τόσοι πεθάναν μες τα κρύα<br />κανείς δεν πήγε να τους ψάξει, να τους κλάψει<br />δεν είχαν πρόθεση να βάλουνε στην αταξία τάξη<br /><br />Το είπαν Εθνική Αντίσταση, μα ήταν λαϊκή ανάσταση, <br />μια γνήσια επανάσταση, κι όχι παλιοκατάσταση<br />κι είχε ψυχή κι αερικό τον Άρη, τον οπλαρχηγό<br />του Θόδωρου το θετό γιο, το ξωτικό<br />που δεν έσκυψε κεφάλι, όταν προσκύνησαν όλοι οι άλλοι<br />και πέθανε σαν παλικάρι, όχι από γερμανού χέρι <br />αλλά σε θανατηφόρο αδελφικό καρτέρι<br /><br />Έφυγε η κατοχή, ήρθαν οι σύμμαχοι οι καλοί<br />το παίξανε θεοί, μάγοι, ταχυδακτυλουργοί<br />μοιράσανε την τράπουλα, τάισαν τα κοτόπουλα<br />με μαθηματικά βγάλαν τα ποσοστά<br />με τη στατιστική χωρίσανε τη γη<br />δέκα τοις εκατό εσύ ή εγώ<br />φιλέτο η Ελλάδα στου Τσώρτσιλ τη φυλλάδα<br /><br />Φύγαν οι Γερμανοί, μας βομβαρδίζαν οι Εγγλέζοι<br />κι η Ρώσικη αρκούδα βρήκε την ώρα να το παίζει Ντέιζη<br />το νέο οικόπεδο πάλι στο σφυρί, ντυμένοι όλοι στο χακί<br />με κυβερνήσεις μιλημένες, στ’ αφεντικά ξεπουλημένες<br />με ιδεολογίες καλοστημένες, εγωικά φτιαγμένες<br />σ’ ένα ηλίθιο εμφύλιο, μια αγελάδα στο θυσιαστήριο<br />χρίστηκε ο Γράμμος αδελφοκτόνων κοιμητήριο<br />για ποιον θεό στήθηκε το παράνομο μυστήριο<br />για ποιανού συμφέρον έγινε η χώρα κολαστήριο<br /><br />Κι ενώ κλείνουμε ακόμα τις πληγές<br />η Έλλη Παππά πέθανε χθες<br />το ερώτημα παραμένει ζωντανό<br />Σε ποιον ανήκει το Γαλατικό Χωριό<br />για ποιον πεθάναν και τι προσμένουν οι νεκροί<br />για ποιον δουλεύουν κι υποφέρουν οι λίγοι ζωντανοί<br />σε ποιον ανήκει, τέλος πάντων, η Χαλκιδική<br />ποιος έκαψε την Αττική και βασικά γιατί<br />ποιος συντηρεί μια επαρχία ευρωπαϊκή<br />σε μια οικονομική σκλαβιά...<br /><br />Βγες στην παρέλαση μπροστά<br />να σταματήσεις τη ντροπή, το βαρεμένο μαθητή<br />το φανταράκι λουφατζή με την παραλλαγή<br />το τσίρκο που ‘στησαν και το ‘πανε γιορτή <br />του γένους μας την παρακμή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6030692809115110175?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-74125356690215192872009-10-26T23:00:00.000+02:002009-10-27T00:20:49.085+02:00Στο καφενείο της ζωής τάβλι θα βρεις, <br />ούζο θα πιεις κι όσο αντέξεις, <br />πρέφα θα παίξεις<br />λοφιοφόρος, κουκουλοφόρος της ανοχής<br />μπάτσος περιχαρής της περιοχής<br />γυμνός κοντολογής, τσογλάνι της αυλής<br />κάτω απ’ το φουστάνι μιας αφορμής<br />χορεύεις τσιφτετέλι, σπας του Αριστοτέλη<br />τα ούμπαλα και τραλαλά, μαμάκια κερατά<br />ετούτο το στιχάκι, πες ήτανε λιγάκι<br />τολμηρό, δεν ήταν να το πω…<br /><br />Ζούμε στη χώρα του Κεφτέ, εδώ<br />του Πήτερ Φαν οι οπαδοί, δεν έχουνε να φαν<br />και τραγουδάν για το Σουδάν<br />αμάν, ζαμάν, πες τους να παν…<br /><br />Κοίτα το κώνειο να πιεις, αξιοπρεπής<br />πίσω μην κοιτάξεις, μην ταραχθείς<br />ένας λαός θα σε κοιτά και θα σου γνέφει γεια<br />στο τελευταίο σου ταξίδι να πας καλά<br />χωρίς πολλά πολλά καμώματα <br />και καμαρώματα <br /><br />Ας κλάψουμε όλοι μαζί<br />και μια ψυχή που ‘ναι να βγει, ας βγει<br />γιατί, αν το ξανασκεφτεί μπορεί<br />να θε’ να πάει διακοπές στην Αφρική<br />Αλί, αλί και τρις αλί<br />ας κλάψουμε όλοι μαζί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7412535669021519287?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-21592585716695218542009-10-25T23:00:00.002+02:002009-10-26T01:28:19.914+02:00Μετά το δεύτερο χαστούκι, <br />καιρός ν’ ανοίξει το σεντούκι<br />ποιος παριστάνει τον προφήτη, <br />ποιος χαράζει νόμο σε νεφρίτη<br />ποιος απαντά σε άσματα επουράνια<br />ποιος αμολιέται και ξεπουλάει τα σπάνια<br /><br />Ήρθε ο καιρός να κόψω τα φτερά σου<br />να βάλεις κάτω απ’ τα σκέλια την ουρά σου<br />να στείλω αδιάβαστο το μέντορά σου<br />να δω το αίμα να ξεπλένει τη χαρά σου<br /><br />Χάιδεψες για πολύ καιρό τ’ αφτιά μου<br />θέριεψε η αμαρτία στην καρδιά μου<br />αγόρασες τα πάντα, μα όχι την ειρήνη<br />ο κόσμος σου χρειάζεται τη νιτρογλυκερίνη<br />η πασαρέλα στέναξε απ΄ την τόση βαζελίνη<br />αστροναύτης αν ήμουνα, θα ‘φτανα στη σελήνη<br />τώρα που μόνος ξέμεινες, ζητώ λίγο γαλήνη<br />περιφερόμενος ξανά στην απεραντοσύνη<br /><br />Σε περιμένω να ‘ρθεις πίσω, απ’ το πουθενά<br />να τραγουδήσω, να χορέψεις πάνω στα καρφιά<br />να πας ν’ αράξεις λίγο, στ’ αναμμένα κάρβουνα<br />να κολυμπήσεις στ’ ανοιχτά, <br />να σκαρφαλώσεις στα βουνά<br /><br />Να γεννηθείς και να πεθάνεις εφτά φορές<br />να ζήσεις σα φτωχός, να σε βρουν συμφορές<br />να αγαπήσεις και να μην αγαπηθείς<br />να χαραμίσεις τη ζωή σου και ν’ αδικηθείς<br />να ταλαιπωρηθείς, <br />πικρό χώμα ν’ αγγίξεις, σαν το τυρί να πήξεις<br />τη γεύση του μελιού να λησμονήσεις<br />του πέλα’ου η αρμύρα, να ‘ναι η δικιά σου μοίρα<br />της νύχτας το σκοτάδι, να κρύψει κάθε σου χάδι<br /><br />Κάθε παρτίδα σκάκι ξερνά πολύ φαρμάκι<br />Στέρεψα από υπομονή, άνοιξα καταροσχολή<br />λόγια σκληρά ακούστηκαν, το μίσος λούστηκαν<br />φιμώθηκαν, τρελάθηκαν, πέταξαν μα δε χάθηκαν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2159258571669521854?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-14913106799076033392009-10-22T12:00:00.002+03:002009-10-22T12:28:42.891+03:00Θα στήσω ένα σκηνικό, απ’ ένα κόσμο δανεικό<br />δεν θα τον πω ιδανικό, δεν θα ‘χει κάτι εξωτικό<br />και θ’ αποφύγω να παραμυθιαστώ…<br /><br />Ο ήλιος καίει, καταμεσήμερο, και τι να λέει;<br />Η θάλασσα μια ανάσα, δρόμος που σπατάλησα<br />οι φοίνικες μπορεί να ήτανε εκεί, αλλά<br />δεν έδωσα σ’ αυτούς καθόλου προσοχή<br />απ’ τη φθορά κι απ’ τη ντροπή<br />πήρα λοιπόν αναβολή απ’ τη ζωή<br />ξεκίνησα διακοπές με σλίπινγκ μπαγκ μπρος στην τιβί<br />το ίντερνετ το είχα σαν το μαγικό χαπάκι<br />που θα ‘δινε τη λύση αν κυλούσε το καπάκι<br /><br />Ύστερα έπιασα δουλειά σε μαγαζί<br />κι έβγαλα μεροκάματο να πάρω πι-ες-πί<br />δεν μ’ ένοιαζε καθόλου το φαΐ<br />ήταν γεμάτο το ψυγείο της μαμάς<br />με παριζάκι και φιλαντέλφια τυρί<br /><br />Φραπέδιασα σ’ όλη την παραλιακή<br />ήταν ο χαβαλές κι η μαλ@κία σ’ ημερήσια διάταξη<br />συνήθισα να χρησιμοποιώ ταξί<br />δεν είχα διάθεση να βάλω καμιά τάξη<br />εντάξει, πρέπει να σκεφτώ πώς θα πάρω τελικά σύνταξη<br />είμαι εικοσιεννιά, ποιος πάει τώρα μέχρι τα εξηνταεφτά<br />αυτός ο γολγοθάς θα με τρελάνει…<br /><br />Τι λε ρε μάγκα; Σε λίγο θα με δω με ροζ φουστάνι<br />Αρμάνι, δεν κάνει, νέο παιδί κι έγινα χαρμάνι<br />λέω «ως εδώ, φτάνει», αλλά μόνο αυτό δεν φτάνει<br />θέλει δουλειά πολύ και βράζει το καζάνι<br />θέλει οι ζωντανοί και κάνουν μάνι μάνι<br />η Σούλα ανυπόμονα περιμένει για στεφάνι<br />μα εσένα, όταν το σκέφτεσαι, πονοκέφαλος σε πιάνει<br /><br />Χάιδεψε λίγο τώρα το μωρό σου, τον εαυτό σου<br />τα «απορώ» σου, δεν έχουν δέσει με το ριζικό σου<br />στρώσου, η σύγχρονη σκλαβιά, ζητάει τη σωρό σου<br />ανασκουμπώσου, δεν έχεις περιθώρια να κάνεις τον καμπόσο<br />αναστατώσου, ο Άδης σε παζάρεψε απόψε όσο όσο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1491310679907603339?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-63134157736306189012009-10-20T18:00:00.000+03:002009-10-21T00:56:58.016+03:00Μια τρύπια μέρα σαν κι αυτή, μια χαρακιά μες τη ζωή<br />κάπου θέλεις να τη χώσεις, μια αξία να της δώσεις<br />λίγο φως να της φορτώσεις, να την πιεις, να μην ενδώσεις<br />να έχει κάτι από χρυσάφι, κι όχι απ’ το κακό σινάφι<br />να κοιτάει ουρανό, να πεις δέκα ευχαριστώ,<br />ζήτα μερικές συγνώμες, κι ύστερα άλλαξε πέντε γνώμες<br /><br />Μια τρύπια νύχτα σαν κι αυτή, ποιος θέλει να την υποστεί<br />κοίτα να την ξημερώσεις, σ’ άλλο χρονόμετρο να τη χρεώσεις<br />Να κοιμηθείς, να ονειρευτείς, να ταξιδέψεις μην ντραπείς<br />πρόσεχε να ‘σαι ολιγαρκής, μην την ζητάς τοις μετρητοίς<br />να σεβαστείς την μοναξιά που φέρνει η πλήρης ξαστεριά <br />κοιμήσου κι άνοιξε πανιά για μια στεριά χωμένη στα βαθιά νερά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6313415773630618901?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-86784764725900737752009-10-19T18:00:00.002+03:002009-10-19T18:15:03.722+03:00Μπήκα και πάλι σε ρυθμούς καλούς εντατικούς<br />διατάζει ξεδιάντροπα ο νους, τι θες και τον ακούς;<br />Το σώμα υπακούει, κινείται, τρέχει σα το Λούη<br />το πνεύμα απειθαρχεί, μα η ανταρσία του θα παταχθεί<br /><br />Φωνές τριγύρω μου πολλές, ενοχλητικές<br />όλοι θα ‘θέλαν προσοχή, για μια στιγμή<br />μα λιγοστέψαν οι στιγμές, για δες<br />τελειώσαν και οι Κυριακές, όλες γεμάτες από χθες<br />φευγάτες γάτες, κομμένες και για σας οι μασκαράτες<br />ερωτευμένοι ποντικοί, ελάτε έχει εδώ τυρί και φυλακή<br /><br />Περνάει ο χρόνος, κάτω δεξιά, δεν σταματά<br />τα δευτερόλεπτα καπνός, <br />όσο για τα λεπτά κυλούν κι αυτά<br />σαν χείμαρρος οι ώρες διαμορφώνουν κατηφόρες<br />μέρα με την ημέρα, μένει η ζωή πιο κει, πιο πέρα<br />πώς χάθηκαν οι βδομάδες και οι μήνες<br />τα περασμένα χρόνια θα μας βαραίνουν αιώνια<br /><br />Τι είναι η ζωή;<br />Μια διαφήμιση της Microsoft την κάνει κομφετί<br />Μια αύρα, μια πνοή κατά τον Εκκλησιαστή<br />μία στιγμή, μια ηδονή, μια αφορμή<br />είναι του τέλους η αρχή,<br />του θάνατου του αθάνατου μια προλείανση απλή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8678476472590073775?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-81992166272461392792009-10-18T11:00:00.004+03:002009-10-19T01:57:02.405+03:00Άντρες με χάντρες κι ωραίες ζάντες<br />ζωηροί και μάγκες, συκιές με μπάντες<br />κλωσόπουλα τα πριγκηπόπουλα<br />χαλάλι σας, το κρίμα στο τομάρι σας<br /><br />Γυναίκες, χαρά στην πλάση, ζητούν τη φάση<br />θέλουν να ζήσουν πάθη, πέφτουν σε λάθη<br />η μοίρα τους να λησμονήσουν, να λησμονηθούν<br />και να λυγίσουν, απ’ το μηδέν να ξαναρχίσουν<br /><br />Τι κάνει η φύση όταν το καμπανάκι χτυπήσει<br />ποιος θα τολμήσει να βρει μια λύση<br />ποιος θα σηκώσει πρώτος την πέτρα να σκοτώσει<br />ποιος έχει παραδώσει τα κλειδιά στο σατανά<br />και ποιος πληρώνει δανεικά για όλα τα στραβά<br />Τελικά, ανεμομαζώματα, ανεμοσκορπίσματα<br /><br />Καμάρι μου, πάρ’ το χαμπάρι, πέταξες στο φεγγάρι<br />για χάρη σου, άσε τον ήλιο να ‘ρθει πλάι σου<br />τον εαυτό σου δεν έχεις τώρα στο πλευρό σου<br />παράπονό μου, διάλεξες τον κατήφορό σου<br />κατηγορώ σου, σκότωσες την ελπίδα στο εγώ σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8199216627246139279?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-54191500025396581732009-10-16T23:30:00.005+03:002009-10-17T02:29:07.827+03:00Για δες! Η κρίση ήταν τελικά μια λύση,<br />που βρήκε η Δύση για να ξανά-πλουτίσει<br />το υστέρημα του φτωχού ν’ απομυζήσει<br />την πίτα να ξαναμοιράσει, τι έχει να χάσει;<br />Τι έχει να κερδίσει; Την ελπίδα να εξαφανίσει<br />και μαύρο φόβο να σκορπίσει<br /><br />Πέσαν τελικά τα τείχη,<br />τίποτα δεν αφήνεται στην τύχη<br />αλλά των λαών η λήθη<br />βάζει φίμωτρο στα πλήθη<br />Τελικά είμαι κουτορνίθι<br />το κουκί και το ρεβίθι<br />ζω μέσα σ’ ένα παραμύθι<br />δώστου κλώτσο να πάει αλλού<br />ζω το όνειρο κάποιου άλλου<br /><br />Αχ πώς χάλασαν τα ήθη, δεν προτάξαμε τα στήθη<br />ήρθε η πρωτομαγιά κι είπαν είν’ αποκριά<br />καρναβάλια ξεχυθήκαν μες τους δρόμους<br />κάποιοι ξέχασαν πως ζουν στους υπονόμους<br />βάλθηκαν να πετροβολούν τους αστυνόμους<br />κι αγνοούν ότι η βία περνάει πάντα με νόμους<br />ενώ παράλληλα… <br />τ’ αλογάκια τρέχουν στους ιπποδρόμους<br />και η ζωή κυλά ημιπαρανόμως<br />κλέβεις λίγο τον πελάτη<br />ο διάολος σε κάνει συνεργάτη<br />κρύβεις απ’ την εφορία και γεμίζεις ευφορία<br />κατεβάζεις εμ-πι-θρί και ολόκληρα ντι-βι-ντί<br />τσόντες ένα κλικ μακριά, γριές, ζώα και παιδιά<br />αμάν πια…<br /><br />Όλα είναι υποκρισία, ανοησία <br />κι αρρωστημένη φαντασία<br />ξεκινάει από την βιασμένη εκκλησία<br />και καταλήγει στην πολιτική ηγεσία<br />Παλιγγενεσία ζητά του πλανήτη η θυσία<br />κάτι να θυμίζει την Δευτέρα Παρουσία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5419150002539658173?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-47400953012564912912009-10-15T23:30:00.001+03:002009-10-17T01:30:15.249+03:00Πού ‘ναι η ψυχή σου, όταν πονάς<br />βαρυγκωμάς και ξεφυσάς<br />τράβα κουπί και μη μιλάς<br />είσαι στ’ αλήθεια ένας νταλκάς<br />της εκμετάλλευσης ο μπουνταλάς<br /><br />Ήρθε η ζωή να σου τα πει<br />απόψε μία και καλή, απ’ την αρχή<br />Στη γαλέρα, που διάλεξες να μπεις<br />θα φτύσεις αίμα, θα ξεφτιλιστείς<br />χτυπάει με μανία το ταμπούρλο <br />ο τυμπανιστής<br />θα κόψει κώλους, μετά συγχωρήσεως, <br />ο θηριοδαμαστής<br />τράβα γερά, σπρώξτε διπλά<br />ο χρησμός θα επιβεβαιωθεί, <br />πας για τ’ άπατα βαθιά<br /><br />Οι πάγοι έλιωσαν για τα καλά<br />το καλοκαίρι μια κρουαζιέρα στην Αρκτική<br />θα πάνε οι Ανώνυμοι πολιτικοί<br />με λένε Γιώργο, κι είμαι καλά<br />με λένε Κώστα τρώω διπλά<br />με λένε Αλέκα καλά κρασιά<br />με λένε Φέρη και σας συμφέρει<br />με λέν’ Αλέξη κι όποιος αντέξει<br /><br />Εσύ μπροστά τράβα κουπί<br />είσαι της γαλέρας η μηχανή<br />να πεις το ποίημα, να ‘σαι το θύμα<br />χυδαίο ρήμα θες να σκαλίσουν πάνω στο μνήμα<br />ένα σιχτίρι να ομορφύνει το κοιμητήρι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4740095301256491291?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-78791586867420423182009-10-14T11:00:00.000+03:002009-10-14T11:48:16.839+03:00Ανίχνευσέ με, σπάσε το κλειδί<br />ξεκλείδωσέ με, θέλει υπομονή<br />πίσω απ’ το φως μου ο εαυτός μου<br />δύσκολο δρόμο πήρες θα μου πεις<br />το μονοπάτι της παρακμής<br />δεν με γοήτευσε ποτέ,<br />ούτε το σκότος μιας λαμπρής στιγμής<br />είμαι αφελής κι ολίγον οραματιστής<br />μα όχι σκλάβος της Νέας Εποχής<br />στα μεταλλεία σας της Χαλκιδικής<br /><br />Εντόπισέ με, δεν είμαι εκεί<br />ψάξε στην άβυσσο, στο Τσιμπουτί<br />μπορείς να βρεις τον μαύρο θερμαστή<br />μπορείς να κάνεις δυο κωλοτούμπες<br />να λες αρλούμπες, ν’ ανάβεις λάμπες<br />μην κάνεις τράμπες, θα πάθεις κράμπες<br /><br />Είμαι το θύμα, είσαι το βλήμα<br />είμαι απλός ταραχοποιός, <br />είσαι στυγνός κακοποιός<br />Το ‘χω ανάγκη να ζω στα όρια<br />για σένα στένεψαν τα περιθώρια<br />πιο ‘κει δεν έχει – γ@μώτο βρέχει –<br />και θα βραχείς, η ζάχαρη έλιωσε έγινες γης<br />παιδί ντροπής, ένας νταής, ωτακουστής<br />Σμιθ τ’ όνομά σου, ήρθε η σειρά σου<br />να δοξαστείς και να χαθείς, όρκος τιμής<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7879158686742042318?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-43765570202587644182009-10-13T23:00:00.002+03:002009-10-14T00:27:28.297+03:00Άγρυπνος πάλι, μ’ ένα μύθο στο κεφάλι<br />πάλι σκιά<br />βγαλμένος από γκραβούρα, χωμένος στη σκοτούρα<br />τόσο μακριά<br /><br />Στου πέλαγους την ερημιά, αγκαλιά με τη φωτιά<br />πάω μπροστά<br />κι ακολουθεί λαός πολύς, απεγνωσμένος, επιρρεπής<br />στην μοναξιά<br /><br />Βάζω στην άκρη τον ρομαντισμό μου<br />αποσύρομαι στο αποχωρητήριο μου<br />να βγάλω τα εσώψυχά μου<br />να φάω κομμάτι απ’ τ’ όνειρά μου<br />να κατουρήσω τη σκιά μου<br />αριστερά μου και δεξιά μου<br />και σαν τραβήξω το καζανάκι<br />θα βγει ο Γκοτζίλα να κάνει πάρτι<br /><br />Δικέ μου, ταπεινέ εαυτέ μου<br />βραδινέ και πρωινέ μου, κουραμπιέ μου<br />για πε’ μου<br />τι λέει απόψε το τεφτέρι<br />ποιος σου χρωστάει κι έχει να φάει<br />σε βρήκε ξύπνιο το μεσημέρι<br />φυλάς καρτέρι, <br />με το ‘να χέρι θα παριστάνεις τον τιμονιέρη<br />με τ’ άλλο χέρι θα κατεβάζεις τον κουλοχέρη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4376557020258764418?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-29494461526788945692009-10-12T23:00:00.000+03:002009-10-13T00:21:09.195+03:00Γιο, γιο, βολεμένοι (βο-λε-μέ-νοι)<br />όλης της γης οι ξοφλημένοι<br />τι σας μένει;<br /><br />Τι σας μένει, ντε; Των λαών τα μένη.<br />Φωτιά και θειάφι, της κόλασης τα βάθη.<br /><br />Για, για, κουρασμένοι (κου-ρα-σμέ-νοι)<br />όλης της γης οι αδικημένοι<br />τι σας μένει;<br /><br />Τι σας μένει, ντε; Στων αγγέλων τα τεμένη.<br />Φωτιά και θειάφι, του Θεού το χρυσάφι.<br /><br />Γιε, γιε, ηδονισμένοι (η-δο-νι-σμέ-νοι)<br />όλης της γης οι σοδομισμένοι <br />τι σας μένει;<br /><br />Τι σας μένει, ρε; Μια ζωή πλήρως χαμένη.<br />Φωτιά και θειάφι, του παράδεισου το αγκάθι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2949446152678894569?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-83682001849641215252009-10-11T03:00:00.006+03:002009-10-13T03:26:22.000+03:00Κάποιοι έχουν καταλάβει πώς κοιμάται το κοπάδι<br />ξέρουν πώς να το ταΐσουν, τις ορέξεις του να ικανοποιήσουν<br />Κάποιοι άλλοι είναι πάλι, των απείθαρχων η ζάλη<br />τους τσιγκλάνε, τους χτυπάνε, τους πονάνε, τους χαλάνε<br />και στη λήθη ωθούν τα πλήθη<br /><br />Όλοι μέσα στο μαντρί, τρώνε απ’ την ίδια πίτα, <br />η γεύση της είναι πικρή, τ' όνομά της είναι ήττα<br />άλλοι λίγο, άλλοι πολύ, μα όλοι μες την ίδια φυλακή<br />οι κακούργοι κι οι αμνοί, σκλάβοι στη δική τους γη<br />αφεντάδες και ραγιάδες, επαναστάτες και σοφοί<br />καθαροί και μασκαράδες, πολιτικοί και κουζουλοί<br />δερβίσηδες και αστροναύτες, νόμιμοι και παραβάτες<br /><br />Εργάτες, όλοι στην μυρμηγκοφωλιά, φυλάν σκοπιά<br />άλλοι μεθοδικοί και τίμιοι<br />άλλοι φευγάτοι και πειθήνιοι<br />άλλοι κλεφτρόνια κι άλλοι ψώνια<br />άλλοι φουσκώνουν, άλλοι σπάνε τα μπαλόνια<br /><br />Το σύστημα, δηλαδή εμείς<br />δουλεύει μια χαρά, κοίτα να δεις!<br />το τρέφουμε, μας τρέφει, όλα καλά<br />θέλει τα μάτια του νεκρού, <br />‘κείνου που επισκέφτηκε το αλλού <br />και που δεν χαμογέλασε ποτέ ξανά<br />να βρεις το θάρρος να το πεις<br />- κι όχι απλά να είσαι ποιητής -<br />ένας πηλός αν κλέψει τον πηλό<br />θα θρέψει μόνο το κακό και θα γυρίσει τον τροχό<br />θα βάλει καύσιμο στην μηχανή που συντηρεί την ανυπακοή<br />ώστε η προφητεία να εκπληρωθεί, σ’ όλη τη γη<br /><br />Ποιος ζει απ’ έξω απ’ το μαντρί<br />και διαφεντεύει το κοπάδι;<br />Για ποιον η γη κάνει παρέλαση <br />και μοιάζει η μάχη πρωινή επέλαση;<br />Λύκοι φυλάνε το μαντρί, προσέχουν όλοι να 'ναι εκεί<br />κάποιοι που 'ναι άγρυπνοι, μόλις που τους έχουν δει <br /><br />Κάτσε μια στιγμή να δεις κι εσύ, τα τείχη που έχουν υψωθεί<br />από του χρόνου την χαραυγή, όταν γεννήθηκε η ντροπή<br />κι ο μόχθος να γιατρέψει δεν μπορεί, της κατάρας την βαθιά πληγή<br />Και τότε μόνο θα πεισθείς ότι οι δέκα υποτελείς<br />δεν πολεμούνται με βρισιές, ούτε όταν έρθουν οι βροχές<br />Μπορεί μονάχα ο βοσκός, που δόθηκε στους λύκους σαν αμνός<br />μόνο αν ανοίξει ο ουρανός και λάμψει αστραπή μέσα στο φως<br />τότε μονάχα το μαντρί θα καθαρίσει, θα εξαγνιστεί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8368200184964121525?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-19501296851306726652009-10-09T15:00:00.000+03:002009-10-09T15:07:01.921+03:00Αφουγκράζομαι τη ζωή ν’ ακούσω<br />το θόρυβο της πόλης αρνούμαι να υπακούσω<br />κάτι μοναδικό στους ψίθυρους να ανακαλύψω<br />εύθραυστο σαν την αλήθεια,<br />ανεκτίμητο πετράδι, τις άναρχες σκέψεις να καλύψω<br /><br />Μου λείψανε οι μέρες τις απόλυτης σιωπής<br />επικρατήσανε οι κουβέντες έναντι της σιγής<br />κραυγές επιθανάτιας αγωνίας<br />απ’ τους εργάτες μιας παγκόσμιας συνωμοσίας<br /><br />Οι μουσικές γυμνές κι αφηρημένες<br />νότες σαν πόρνες στο μυαλό μου πεταμένες<br />πολιορκούν της ηρεμίας μου το κάστρο<br />ανοίγουν πύλες να περάσουν οι αντάρτες<br />βάζουν φωτιά στου ανοιχτ’ ουρανού τους χάρτες<br /><br />Της ενημέρωσης οι ταγοί, οπλαρχηγοί<br />στων παραθύρων τα χαρακώματα κάνουν καμώματα<br />μοιράζουν περιττώματα μετρώντας πτώματα<br />των αυτιών μου καρκινώματα<br />ω! ματωμένα χώματα, <br />οι τάφοι ας ανοίξουνε, οι νεκροί ας μιλήσουνε, <br />κι ας βρίσουνε<br /><br />Πολιτικές ντουντούκες, καβάλησαν τις σκούπες<br />γλώσσα μέσα δεν βάζουν, μας βιάζουν<br />το θέμα είναι ένα, πως θα βρεθεί μια λύση για τον κανένα<br />τρομάζω απ’ την απλή τους τη λογική τους<br />αντέχει το σκαρί τους, μα κάνει θόρυβο η πορδή τους<br /><br />Και τέλος ο Γιαννάκης κι ο κάθε Βαγγελάκης<br />που ‘χει μια μηχανή και θέλει κάτι άλλο απ’ τη ζωή<br />μαρτύριο η μαγκιά του, πλένει η πεθερά τα σώβρακά του<br />αυτή η απλή μονάδα, σε μια μικρή Ελλάδα<br />τείνει να γίνει βάρος, <br />μέχρι κι ο Χάρος ζητάει να τον πάρει, για να νετάρει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1950129685130672665?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-24636778453592758882009-10-08T15:00:00.001+03:002009-10-08T15:26:51.913+03:00Έχω μια αδυναμία, <br />την κοιλιά μου να χορτάσω, <br />κι ας σκάσω<br />Έμαθα γεωμετρία, <br />την περιέργεια να δαμάσω, <br />κι ας σπάσω<br />Έκανα δύο θητείες, <br />μια στο στρατό μια στη ζωή, <br />για υποταγή<br />Κοίταξα να βρω, <br />το νόημα της συνουσίας με το Θεό, <br />τι στο καλό<br /><br />Παρατηρητής απλός, καθώς πρέπει μανιακός<br />περαστικός, φιλοξενούμενος και ευνοούμενος<br />δεν βρήκε ο πλανήτης ένα μέρος να στεριώσω<br />γι αυτό κι εγώ θα τον προδώσω<br />τ’ άσχημα νέα θα διαδώσω, μην σώσω<br />και δώσω τη ζωή μου όσο κι όσο<br />δεν θα τα κακαρώσω, πριν να με καμαρώσω<br />πρωθυπουργό και αρχηγό <br />πρόεδρο και στρατηγό<br />επιτελάρχη, πλανητάρχη, κράχτη<br />μανούλα μου τον πήδησα το φράχτη<br /><br />Άντε γιούρια,<br />να πάρουμε τ’ απέναντι γαϊδούρια<br />να κάνουμε το γύρω της πλατείας<br />δεν είναι δα κι η άλωση της Τροίας<br />πίσω από την συμβολική αυτή πράξη<br />θα στείλουμε ένα μήνυμα στην έννομη τάξη<br />θα σπάσουμε τις τζαμαρίες του ορθολογισμού<br />που λέει πως ανήκουμε σε μαντρί αλλουνού<br />άντε ντου,<br />γινήκαμε πολίτες πασπαρτού<br />όπου φυσάει ο άνεμος σηκώνουμε πανιά<br />κάνουμε το κομμάτι μας μέσα στη λησμονιά<br /><br />Άντε γεια, <br />θα έχει αφασία κι αυτή η αποκριά<br />μασκαρά, φόρεσες το κοστούμι σου<br />και πας για τη δουλειά<br />τι καλά, <br />στη Σαντορίνη ξόδεψες από πέρσι τα λεφτά, <br />μια φορά<br />κι έναν καιρό σου είπανε πως θα περνάς χρυσά<br />το δυο χιλιάδες εννιά<br />μα τώρα που ‘φτασες ως εδώ<br />σου φέρνει για γκρεμός, αυτός ο κορεσμός<br />μακάρι να ‘ναι λέω αυτός, ο τελευταίος ασπασμός<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2463677845359275888?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-70457647595418428152009-10-07T11:00:00.002+03:002009-10-07T12:08:56.424+03:00Πίσω ποτέ δεν κοιτάς, όπως ο κάθε μασκαράς<br />πρέπει εμπρός να περπατάς και να ξεχνάς<br />δεν είσαι εσύ φουκαράς της σειράς<br />ίνδαλμά σου ο τσαμπουκάς<br />στο αριστερό ρεύμα μόνιμα οδηγάς<br />ψηφίζεις κιόλας, ρε δε μας παρατάς<br /><br />Δώσε μια νότα χαβαλέ, γίνε και λίγο κυριλέ<br />τράβα μια τζούρα απ’ τον φραπέ, στον καναπέ<br />άσε τα όχι και τα ναι, τα ξαναλέμε στο σαλέ<br />βάψε τα νύχια σου σαγρέ, στόχευσε μες τον καμπινέ<br />ψηφίζεις κιόλας, άσε ρε, δεν το ‘χεις πονηρέ<br /><br />Έβαλες κοστούμι και γραβάτα, ξέρεις <br />με τι ταιριάζει η ντομάτα, δεν κάνεις όμως τη σαλάτα<br />Είσ’ έτοιμος για την καυτή πατάτα, <br />μια μάπα, μια φάπα και ψωμί ζαπάτα;<br />Σε πήγαν βόλτα στ’ άστρα βλάκα<br />Ψήφισες; Τώρα θα στα πω σταράτα<br /><br />Τι ψηφοφόρος, τι νεκροφόρος<br />τι αχθοφόρος, τι δορυφόρος<br />τι ανηφόρος, τι κατηφόρος<br />τι μισθοφόρος, τι λεωφόρος <br />θα σου ‘ρθει πάλι ο καλός ο φόρος<br /><br />Χαρίζεις τη ζωή σου, με την υπογραφή σου<br />ένα ρουσφέτι η καρδιά σου, όλη η μαγκιά σου<br />μεγειά σου, χάρη στην τόση ανεμελιά σου<br />χρέωσες απ’ τα εγγόνια ως τα τρισέγγονά σου<br />χάσου, καταραμένη η γενιά σου, <br />βιάσου, την άγνοιά σου βάλτην στ’ αυτιά σου<br />να μην ακούς τα βογγητά σου<br />γεια σου, δεν θα με βρεις ποτέ κοντά σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7045764759541842815?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-51853166864138241762009-10-05T11:00:00.003+03:002009-10-05T17:56:24.933+03:00Δεν είναι κούφια μέρα αυτή, είναι γιορτή<br />το τσίρκο έφτασε στην πόλη μας να εγκατασταθεί<br />Δεν είναι έκρηξη χαράς, είναι νταλκάς<br />είναι η βαβούρα που αναζητεί ο κάθε κερατάς<br />Μας κούρασε η αναμονή, τώρα σιωπή<br />ζητούσαμε μιαν αφορμή, να γίνει ανατροπή<br /><br />Το πείραμα απέτυχε, ο ασθενής δεν έτυχε<br />μπερδεύτηκαν τα σήματα, σκόρπια ραδιοκύματα<br />κι άρχισε τότε να μιλά, μηνύματα δυσνόητα<br />κανείς δεν παρεξήγησε και η ντουντούκα σίγησε<br /><br />Ο κλόουν έμεινε μονάχος, παράξενα φευγάτος<br />πάνω στο πάλκο να μας πει, <br />το τελευταίο αστείο πριν πάει να κοιμηθεί<br />Πίσω απ’ την κουρτίνα ο θηριοδαμαστής<br />ψυχρός, ωμός, γυμνός και ευτραφής<br />προσμένει το κοινό του στη σκιά<br />καθώς ο ισορροπιστής διασκεδάζει τα παιδιά<br /><br />Ο γελωτοποιός νεκρός, το παίζει αρχηγός<br />κι οι ακροβάτες πάνω από το κενό <br />χαμογελούν στο εύπιστο κοινό <br />πριν τη βουτιά τους <br />θα φροντίσουν να γεμίσουν την κοιλιά τους<br /><br />Λέγεται πως τα τρωκτικά τρώνε τα πάντα<br />και ζητούν και δανεικά<br />Κάνουνε και πολλά παιδιά,<br />μ’ αναπτυγμένα τα ένστικτά τους τα βασικά <br />η επιβίωση δεν αργεί να γίν’ υπόθεση εθνική<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5185316686413824176?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-78964657277502921252009-10-04T12:00:00.003+03:002009-10-07T11:44:12.901+03:00Ξημέρωσε ο Θεός και πάλι<br />οι σκέψεις παλεύουν στο κεφάλι<br />ποιος θα μαζέψει αυτό το χάλι<br />ποιος με τ’ άδικο θε’ να τα βάλει<br />ποιος θα μπει μέσα στο τσουκάλι<br />που βράζει από την ταξική πάλη<br />αλλά δεν είμαι εγώ είναι οι άλλοι<br />και τελικά μες την παραζάλη<br />άνοιξα το πράσινο μπουκάλι<br /><br />Μιχάλη, <br />ποιος θα δεχθεί να σε διαβάλει<br />και το όνειρό σου να προσβάλει<br />σε θέλω να πατήσουμε πετάλι<br />να μπει επιτέλους το νερό μες το κανάλι<br /><br />Κάλλη,<br />βγάλε επιτέλους αυτό το σάλι<br />δεν θα μας σώσουνε τα κάλλη<br />κάρβουνα βάλε στο μαγκάλι<br />κι ένα κερί στο μανουάλι<br /><br />Πασχάλη,<br />κοίτα η ζωή είναι μεγάλη<br />κανείς δεν μπορεί να σου την πάρει<br />δυο φύλλα δυόσμο στο προσκεφάλι<br />και δεν σε πήρανε χαμπάρι<br /><br />Σήμερα που ‘ριξα την ψήφο<br />είπα να παίξω με τον στίχο<br />να διασκεδάσω την κατάθλιψη<br />που δημιουργεί η προκατάληψη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7896465727750292125?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-32520207629888038942009-10-03T00:01:00.003+03:002009-10-03T18:52:14.835+03:00Είχες γενέθλια προχθές κι ήπιες τρεις μπύρες<br />μετά τα πήρες και κατέβασες καντήλες<br />έγινες κυβερνήτης ξένου σκάφους<br />μπούκαρες μέσα σε χορτάτους τάφους<br /><br />Μες την τρεχάλα την ουσία αγνόησες<br />έφτασες ως τα όρια μα δεν συγχώρεσες<br />έτσι κι εσύ θλιβερά ασυγχώρητος θα μείνεις<br />να βρίζεις, να χαλιέσαι και να πίνεις<br /><br />Νόμισες πως το θάνατο θα κοροϊδέψεις<br />θα βάλεις ένα λουκέτο και θα ξεμπερδέψεις<br />νόμισες πως εσύ θα είσαι ο ένας<br />που θα τη βγάλει καθαρή με σώας τας φρένας<br /><br />Μες των ανθρώπων την αυλή <br />κάνει ο διάολος γιορτή<br />κείνος κερνάει κι ο ίδιος πίνει<br />και μόνο στους πολύ δικούς του δίνει<br />Οι άλλοι κάθονται πιο δίπλα<br />και τρώνε τα δικά τους νύχια<br />κι όταν ξεσπάσει η οργή<br />κανείς δεν θα ‘ρθει να τους σώσει<br />Πάνω στης μάχης τη βουή<br />κανείς δεν θα μπορεί να κλάψει<br />την αγωνία τους να θάψει<br />τις αλυσίδες τους να σπάσει<br />στην άλλη όχθη να τους περάσει<br /><br />Κι εσύ εδώ κι εκεί, περιπλανώμενη ψυχή<br />να τυραννάς, να τυραννιέσαι <br />να φτύνεις αίμα και να μην το ευχαριστιέσαι<br />κορμί κινούμενο απάνω στον πλανήτη<br />που στάθηκε για σένανε ένα μοιραίο σπίτι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3252020762988803894?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-44633037223167892572009-10-02T12:00:00.007+03:002009-10-03T11:46:25.754+03:00Κάλυψε με τα χέρια σου το πρόσωπο<br />γράψε μια ημερομηνία και θέσε ορόσημο<br />μην σβήσεις τα σημάδια από το χάρτη<br />μην κλάψεις πριν τις δώδεκα του Μάρτη<br />αν θες κατούρα στο πηγάδι μεσημέρι, όμως<br />μην κυνηγήσεις πεταλούδες στα δικά μας μέρη<br /><br />Καρτερικά να περιμένεις να ‘ρθει το φθινόπωρο<br />θα γράψω στο χαρτί πως χάθηκες στο Βόσπορο<br />κι άμα γλιστρήσεις στο σκοτάδι, μες στον Άδη<br />θα ‘ρθω στις τρεις το βράδυ να ρίξω παραγάδι<br /><br />Στις βόρειες Σποράδες μάζεψε μαύρη ρίγανη<br />οι όμορφες ημέρες ήρθανε και φύγανε<br />μην φοβηθείς τον ήλιο που καίει τις παπαρούνες<br />στην Σιάτιστα ονειρεύονται ακόμα βιζόν γούνες<br /><br />Κούρεψες το γρασίδι στα πάρκα της Αθήνας<br />και πριν το καταλάβεις πέρασε ένας μήνας<br />στη Σαλονίκη μπάρκαρες σ’ ένα σκυλοπνίχτη<br />και οι κυνηγοί σου χάσαν στο νερό τα ίχνη<br /><br />Κουράστηκα να συμβουλεύω τις Σειρήνες<br />να λεν τραγούδια που ταιριάζουνε στις ρίμες<br />αν λείψεις σήμερα, έλα ξανά το καλοκαίρι<br />πάνε μετά στις Συμπληγάδες για καρτέρι<br /><br />Κόψε από μένα, δώσ’ το στον κανένα<br />πάρε ό,τι δεν έχω, κράτα κι ό,τι έχω<br />μη ζητάς χάδια, <br />είσαι ότι είσαι γιατί κουβαλάς σκοτάδια<br />κούρνιαξε μες το τίποτα σου, <br />έρχεται όπου να ‘ναι η σειρά σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4463303722316789257?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-81503532920422693412009-10-01T12:00:00.001+03:002009-10-03T12:22:39.785+03:00Μπήκες στο σπίτι μου μαλ@κα<br />ψάξε γι’ αγγούρια, κάνε σαλάτα<br />δοκίμασε τα σώβρακα, δεν κάνω πλάκα<br />Σταράτα! Πάρε τα τέτοια μου και φάτα<br /><br />Απ’ τη σπασμένη πόρτα βγες<br />και στην μιζέρια σου, όπως χθες, μπες<br />συνέχισε να κατουράς <br />πάνω στο πιάτο που θα φας<br /><br />Σβήσε τα φώτα Παναγιώτα<br />κι έλα για βόλτα στ’ ουρανού την ρότα<br />βάλε κιλότα Παναγιώτα<br />κι όταν ξυπνήσεις θα ‘σαι η ίδια κότα<br /><br />Λες και για σένα έχει φτιαχτεί<br />λέξη με νόημα πολύ<br />με ένα λάμδα τόσο, να!<br />εκεί στη μέση για ν’ ακούγεται καλά<br />κι άμα το πεις με προφορά<br />φαντάζει σα να ‘ναι η τελευταία σου φορά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8150353292042269341?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-67720592533670873102009-09-30T00:01:00.002+03:002009-10-03T11:47:55.738+03:00Οι λέξεις σου βουβάθηκαν<br />στέρεψε η δροσιά τους<br />μαράθηκε η νιότη τους<br />βρήκε ουρανό η χαρά τους<br /><br />Ο βαρδάρης τις παρέσυρε<br />χάθηκαν μες το γιόμα<br />στη Σαλονίκη μέθυσαν<br />δεν βρέθηκε το νόημα<br /><br />Βολέψου τώρα μ’ ό,τι βρεις<br />πάρε απ’ τη νύχτα της αυγής<br />ζήσε μ’ αυτή για όσο μπορείς<br />στην επιβίωση γίνε πρωταθλητής<br /><br />Δεν πρόκειται να λυτρωθείς<br />από το νέκταρ δεν θα τραφείς<br />Μπορεί να ψάξεις μ’ αν χαθείς<br />μείνε στην πίστη αξιοπρεπής<br /><br />Τι κουβαλάς στις πλάτες σου;<br />Σκέβρωσ’ η δυναμή σου<br />η πίεση της διαδρομής<br />σκλήρυνε την υπόμονή σου<br /><br />Τιμή σου<br />έβαλες τάξη στην ζωή σου<br />υπήρξες ο θηριοδαμαστής σου<br />έκανες την ανατροπή σου<br />τράβηξες την κόκκινη γραμμή σου<br />γκρέμισες το κακό θυμήσου<br />είπες αντίο στην ντροπή σου<br />ανέμισες το λευκό πανί σου<br />αγάπησες τον βασανιστή σου <br />έβαλες φράγμα στη φυγή σου<br />βοήθησες κι άλλους να ‘ρθουν μαζί σου<br />κράτησες την αποστολή σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6772059253367087310?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-58837886601655475722009-09-29T00:01:00.002+03:002009-09-29T00:58:56.897+03:00Κάπου βρέχει, κάτι τρέχει<br />Μέχρι πότε; Μέχρι τότε!<br />Τώρα μπουμπουνίζει. Τι ώρα αρχίζει;<br />Πάρε φόρα δεν θ’ αντέξεις και πολύ στη μπόρα<br />δώσε γκάζι, κάνε κάτι πριν έρθει το χαλάζι<br /><br />Πλησιάζει η φουρτούνα και με σκιάζει<br />Μπάζει από παντού ο αέρας και τ’ αγιάζι<br />δεν πειράζει η οροφή κι αν στάζει<br />η κατάσταση σηκώνει χάζι<br /><br />Πάει τρελάθηκε ο καιρός<br />είμαι πλέον μοναχός,<br />εγώ κι ο κούκος αδερφός<br /><br />Κόλπο τρανό, μεγάλο κόλπο<br />οι αυλικοί το παίξανε σοφοί<br />πήραν το υφάκι το βαρύ<br />και πιάσανε μια θέση στην ελληνική Βουλή<br />Κάθε τέσσερα χρόνια μαζεύουν τα ψαρόνια<br />υπόσχονται γαλόνια και μακριά κορδόνια<br />κι εκείνοι ξεπουλάνε λες δεν έχουνε να φάνε<br />μια θέση σε γραφείο να κάθονται δυο-δύο<br /><br />Αυτή η φαυλοκρατία κρατάει τα ηνία<br />μέσα στην δικιά μας ιστορία,<br />κι εμείς εδώ θεατές, ίσως κι υποκριτές<br />ζούμε την παρακμή που φέρνουν οι καιροί μαζί<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5883788660165547572?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-56018105155056028052009-09-28T02:00:00.005+03:002009-09-28T03:17:02.999+03:00Ως πότε φιλαράκο μου θα είσαι αφελής <br />να παίρνεις ότι σου πουλάν πάντα τοις μετρητοίς<br />να είσαι θύμα και ποτέ να μην μπορείς να δεις<br />το ψέμα τους τ’ αγόρασες κι είσαι περιχαρής<br /><br />Εκεί κοντά στα δώδεκα μπήκαν μεσ’ τα ‘νειρά σου<br />σε θρέψανε με ξενέρωτα άσματα της σειράς<br />σε φόρτωσαν με ενοχές, γιατί λέει η σειρά σου<br />είναι αδύναμη πολύ και φταίει ο μουσακάς<br /><br />Έπειτα στα δεκάξι σου εστίασες στο πτυχίο<br />που θα σου έδινε πολύ αξία και λεφτά<br />ξεκίνησες λοιπόν κι εσύ για το τρελοκομείο<br />που λέγεται πανελλαδικές κι έμοιαζες με κιμά<br /><br />Άντε λοιπόν κατάφερες να μπεις στο χειρουργείο<br />για μια μεταμόσχευση μυαλού αλλά και μυελού<br />τότε δεν φανταζόσουνα πως μπαίνεις σε πορνείο<br />που όλοι εκπαιδεύονται απλά στον ακρωτηριασμό<br /><br />Φτάσαμε τώρα χαλαρά στην κρίσιμη καμπή<br />πέρασε μια εφταετία με γλέντια και χαρές<br />ορκίστηκες στο δώσανε επιτέλους το πτυχίο<br />τι το ‘θελες τώρα πρέπει ν’ αράξεις Κα.Ψι.Μί <br /><br />Τα ψέματα τελείωσαν αυτό φωνάζουν όλοι<br />άντε τώρα μεγάλωσες, πιάσε πια μια δουλειά<br />ως πότε η οικογένεια θα τρέφει τον αφέντη<br />άφησες έγκυο τη Ζωή, πάει η λευτεριά<br /><br />Έτσι κι αλλιώς το ήθελες αυτό το πιτσιρίκι<br />σ’ έκανε να αισθάνεσαι κι εσύ λίγο σωστός<br />μα η δουλειά σε πλάκωσε κι ήρθε κι ένα μανίκι<br />η τράπεζα σου έστειλε μια κάρτα κι ένα boss<br /><br />Γύρω κει στα σαράντα σου το ‘φαγες το αγγούρι<br />πήρες και τα κιλάκια σου να δείχνεις ευπρεπής<br />δεν ήξερες δεν ρώταγες, μεγειά το κελεπούρι<br />τσίμπησες και μια γκόμενα να δείχνεις μεγακλής <br /><br />Πέθανε ο πατέρας σου, με ανακοπή στα –ήντα<br />έπαθες την κρισάρα σου μπροστά στην προοπτική<br />έκανες ασφάλεια ζωής κι αν φτάσεις στα εβδομήντα<br />θα αποζημιωθείς διπλά, σύνταξη ονειρική<br /><br />Έτρεξες σαν καλός αστός έναν αγώνα δρόμου<br />βήμα το βήμα έφτασες στο τέλος της ζωής<br />ακόμα δεν κατάφερες να κάνεις το επ’ ώμου<br />στο τάφο σου η ταφόπλακα θα γράφει «ατζαμής»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5601810515505602805?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-90009872725876624892009-09-27T00:01:00.003+03:002009-09-27T00:01:00.311+03:00Κούρνιασε στις σκέψεις σου, βγάλε το σκασμό<br />ανακύκλωσε το σκοτεινό εγώ σου<br />δούλεψε υποχθόνια χωρίς περιορισμό<br />και θα φτάσεις στο εσωψυχοχωριό σου<br /><br />“Γεια σου καλωσόρισες άγνωστε επισκέπτη<br />ήρθες για να μείνεις ή περνάς απλά;<br />Της Πανδώρας άνοιξες το κουτί αγύρτη<br />είναι περιέργεια ή το θέλεις σοβαρά;”<br /><br />“Άλλοι δεν το τόλμησαν, άλλοι πάλι χαθήκαν<br />τούτο το ταξίδι δεν κάνανε πολλοί<br />Γύρισε την πλάτη σου και όλα σβηστήκαν<br />ακόμα κι η ανάμνηση θα εξαφανιστεί”<br /><br />Μέσα στην νύχτα αλυχτά ως την αυγή ο λύκος<br />και θα ‘ρθει αν την πόρτα σου ξεχάσεις ανοιχτή<br />έχει εμπειρία και μπορεί, δεν καρτερεί αδίκως<br />ξέρει ο καιρός είναι χρυσός, την πάτησαν πολλοί<br /><br />Τώρα που στης ψυχής τα άβατα τόλμησες να εισβάλεις<br />θέλει από δω και μπρος να πάψεις να ‘σαι κατεργάρης<br />θέλει να ‘σαι προσεκτικός γιατί ο δαίμονάς σου<br />θα έρθει πίσω δυνατός, να σε βρει μ’ άλλους εφτά φαντάσου<br /><br />Γι αυτό ετοιμάσου, σκύψε και αφουγκράσου<br />πάρε ορμή απ’ τον ουρανό και στ’ όνειρο κρεμάσου<br />πάρε φωτιά, δώσε φωτιά, κάνε το πόνημα σου<br />μείνε εκεί ασάλευτος, είναι το τίμημά σου<br />και βιάσου…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-9000987272587662489?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-90642925486762105492009-09-26T11:00:00.011+03:002009-10-02T12:59:52.573+03:00Άκουσες τι έγινε εκεί, του Σεπτέμβρη την εξεταστική<br />μπούκαραν μες το Α.Πι.Θι, στης Βιβλιοθήκης τη σιγή<br />όχου χαμός και ταραχή, ψάχνανε απλώς δικαίωση<br />γιατί ήτανε, λέει, η προσβολή μεγάλη κι είχαν υποχρέωση<br /><br />Μα θα σταθώ στο γεγονός ως παρατηρητής απλός <br />θα δω τα πράματα αλλιώς σαν να ‘μουνα ηθο-ποιός<br />θα ρίξω φως μες τις καρδιές, θα πολεμήσω τις κραυγές<br />οι δημοσιογράφοι πήραν το μπλε χάπι κι είδανε οφθαλμαπάτη<br /><br />Ήταν λοιπόν η όλη φάση, νορμάλ με δόση από ένταση<br />για της ομάδας την τιμή, φωτιά, “γ@μώ τον Πειραιά”<br />είναι τα πράματα απλά, “γεια σου παπά, παπά …”<br />μα εξελίχθηκε λιγάκι, μπορεί να ‘ταν το πρωινό ουζάκι<br /><br />Το θέμα είναι τώρα πώς, αντέδρασε ο δόλιος ο λαός<br />με πανικό και υστερία, γίνεται η τρίχα σαν τριχιά<br />ο φόβος γίνεται φοβία, και κάνει την πουτ@να γκόμενα<br />Θα σου την πω την αμαρτία, φταις ρε μπαγάσα που ‘σαι κότα<br />το ‘χτισες με την οκνηρία, και δεν θα αργήσει να φας πόρτα<br /><br />Το ζήτημα τώρα είναι ότι, μας πήρανε χαμπάρι πατριώτη<br />Κοίτα δεν υπάρχει πια ασφάλεια, <br />- πάρ’ την ευθύνη της ζωής σου -<br />εκτός αν θες να σε φυλάν σκυλιά τα βράδια<br />στο σπίτι σου όταν κοιμάσαι, <br />θα ‘ρθει ο μπαμπούλας, δε φοβάσαι;<br /><br />Τώρα μην προσβληθείς και βάλεις ράδιο<br />το μόνο εύκολο να σκίσεις το φυλλάδιο, <br />μα, πάψε να πολεμάς τα γράμματα, δεν ζητώ ρήξη<br />μιλάω για λύση, μην κοιτάς το δάχτυλο, <br />κοίτα μακριά τι έχει να σου δείξει<br /><br />Είναι λοιπόν κάτι που λέγεται αυτοεκτίμηση <br />που χτίζεται μέρα με την ημέρα<br />θέλει δουλειά ν’ αντέξεις την συγκίνηση, <br />να πας λιγάκι παραπέρα<br />θέλει να μπεις λίγο σε πρόγραμμα, <br />ν’ ακούσεις τι έχει να σου πει η πείρα <br />θέλει να χτυπήσεις κατακέφαλα το πρόβλημα<br />στο τέλος πιες και μία μπύρα<br /><br />Χίλια συγνώμη αν σε πρόσβαλα, <br />πάντως δεν πρόσφερα το μπλε χαπάκι<br />σκέψου καλά ότι σου πρότεινα, <br />υπάρχει χρόνος να γυρίσει το καπάκι<br />της κατσαρόλας που όλοι μέσα βράζουμε, <br />- σώπα, όπου να ‘ναι θα ‘χει ρεζουμέ -<br />παράκληση, να μην λυγίσεις αδερφέ!<br /><br />Υ.Γ. <br />Για όσους δεν κατάλαβαν, και ψάχνουνε μία λύση<br />ο Από Μηχανής Θνητός δεν πρότεινε χασίσι <br />Ο Ρήγας το εφώναξε "θέλει αρετή και τόλμη"<br />να πάτε στο Σουί-Μπου-Καν να βρείτε το Μανώλη<br />να κάνετε προπόνηση πάνω στο χαρακτήρα<br />να νοιώσετε, να ιδρώσετε με αυτοπειθαρχία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-9064292548676210549?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-27899078210365921112009-09-25T11:00:00.005+03:002009-09-25T11:45:37.439+03:00Κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες<br />πήρε η ζωή τροπή, έγινε ανατροπή<br />δόθηκε το ο-κέι στους τραπεζίτες<br />να γίνουν αρωγοί στην πλουτοκατανομή<br /><br />Έγιναν δηλαδή τα μεγάλα αφεντικά<br />οι άξιοι υπηρέτες του θεού τους Μαμωνά<br />αυτοί πια ανέλαβαν τα χρέη των λαών<br />αυτοί αποφασίζουν ποιοι θα πεινούν και ποιοι θα τρων<br /><br />Άκου, το χρήμα παράγεται με χρέος<br />αέρας κοπανιστός κυκλοφορεί στην αγορά<br />στα μαγαζιά των αξιών απαξιώνεται η ζωή<br />και σιγοντάρουν τα τσιράκια οι πολιτικοί<br />πουλάνε αξιοπρέπεια και ήθος για ένα κομμάτι ψωμί<br /><br />Κοίτα, οι Τζόκερ είναι πολλοί και πολύ αδίστακτοι<br />κατευθύνουν τις ζωούλες μας με μαεστρία<br />ο Νυχτερίδας δεν υπάρχει ή έχει πάει φυλακή<br />μ’ ελικόπτερα θα πετάξουν μαύρο χρήμα στην κηδεία<br /><br />Άκου τα μαντάτα κι ετοιμάσου για καυτή πατάτα<br />ανθρωπάκο μου είσαι βολεμένος και βαθιά εφησυχασμένος<br />Κοίτα λίγο πιο μακριά από τη μύτη φουκαρά<br />πριν βρεθείς σε κανά χαντάκι με κατεβασμένα τα βρακιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2789907821036592111?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-41282678649829194052009-09-24T11:00:00.004+03:002009-09-25T11:34:14.204+03:00Γόης, νταβατζής κι υποκριτής<br />γιος της ανυπακοής<br />εργάτης της φυγής<br />της θλίψης γητευτής<br />πανέμορφων αγγέλων πλανευτής <br />ας υποδεχτούμε ηχηρά<br />τ’ αφεντικό της γης<br /><br />Μην ντραπείς, μην είσαι αφελής<br />να ‘σαι επιρρεπής και λίγο αγενής<br />να δοκιμάσεις τον καρπό<br />της απόλαυσης τον γευστικό<br />Όταν με ξαναδείς θα 'μαι σε θέση περιωπής<br />(τότε) έλα σε μένα γιε μου και θα πληρωθείς<br /><br />Ποιος είσαι μπάρμπα και τι θες;<br />Ζητάς ψυχές καινούριες καθαρές<br />παράτησέ με να χαρείς<br />δεν είμαι φαν της ηδονής<br /><br />Μιλάς σκληρά, εγώ μπορώ<br />να κατεβάσω τον ουρανό<br />έχω τη δύναμη, θα δεις,<br />να γίνω της μοίρας εξουσιαστής<br /><br />Κλέψε ό,τι θες, πάρε ό,τι βρεις<br />μόν’ το χαμόγελο<br />απ’ το βλέμμα των παιδιών<br />μην διανοηθείς, <br />κ@ριόλη να καταχραστείς<br />γιατί μπροστά σου θα με βρεις<br /><br />Ωραία τα λες, λυγάς καρδιές.<br />Πάνω στην κουβέντα ξεχάστηκε ο καφές<br />Να σε κεράσω να μου πεις<br />τι νοσταλγείς, τι επιθυμείς<br />τι θα πουλήσεις να το πάρεις<br />εφόσον τόσο το γουστάρεις<br /><br />Μπαγάσα σταμάτα να πουλάς<br />φούμαρα κι υποσχέσεις της σειράς<br />εγώ ζητώ με προσευχή<br />κι ότι ο Θεός θελήσει θα μου δοθεί<br /><br />Ναι, ναι το άκουσα κι αυτό<br />ζει κει ψηλά στον ουρανό<br />κι αφήνει εσένα εδώ στη γη<br />να κάνεις όλο το κουπί<br />Φίλε μου άνοιξε τα στραβά<br />σε κοροϊδέψανε για τα καλά<br />παπάδες κι άλλοι ειδικοί<br />εδώ υπάρχει η ζωή<br />να τη χαρείς να σε χαρεί<br /><br />συνεχίζεται στη ζωή σου…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4128267864982919405?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-19440022615705390222009-09-23T14:00:00.005+03:002009-09-25T01:54:05.046+03:00Μια στο καρφί και μια στο πέταλο<br />δείξε μας μίστερ την αλήθεια να χαρείς<br />μη μας πουλάς χαλκό για σπάνιο μέταλλο<br />δεν είμαστε πουτ@νες, μην το παίζεις νταβατζής<br /><br />Λεβάντα μύρισε στο Αιγαίο σούρουπο<br />τράβηξα για τη Ρούμελη να βρω κεμπάπ<br />στη Θεσσαλία ακόμα πίνουν τσίπουρο<br />στην Κρήτη ετοιμάζουν αντεπίθεση στα ΜΑΤ<br /><br />Ρε που τη βρήκαμε αυτή τη χώρα<br />‘κει που πεθαίνει παίρνει μπρος η μηχανή<br />μα σταματάει αμέσως λίγο παραπέρα<br />άι σιχτίρ με τα πόδια κι όπου βγει<br /><br />Έχει ο Θεός για ‘μας τους κολασμένους<br />έχει και δίνει γιατί είναι χουβαρντάς<br />μακροθυμεί, τώρα μιλώ στους σπουδαγμένους<br />σαν βγεις στον πηγεμό για την Ιθάκη θα τις φας<br /><br />Γέμισε ο τόπος πόρνες και πουστρ@κια<br />στην Τσιμισκή βολτάρουν οι αδερφές<br />της αποστασίας τα σημάδια στα σοκάκια<br />χτύπησε καμπανάκι, ένας γύρος τι τα θες<br /><br />Ο Λιάκο προειδοποίησε την οικουμένη<br />ο Άδωνης δίδαξε ελληνικό πολιτισμό<br />ο Μάκης τα ‘πε χύμα μέρα μεσημέρι<br />ο Κώστας δίνει τώρα στο Γιώργο το δαυλό<br /><br />Με τόση αταξία τι απομένει;<br />στενάζει ο Γιανναράς, εκλιπαρεί<br />στερέψαν οι σοφοί σ’ αυτά τα μέρη<br />κι ο Επίκουρος αναλύει στη σιγή<br /><br />Με τόση αναρχία τι απομένει;<br />ο Ζουράρις είναι τόσο γραφικός<br />ο ΠΑΟΚ θα ‘ναι πάντα ο χαμένος<br />πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός<br /><br />Με τόση κοροϊδία τι απομένει;<br />πάμε μια βόλτα ως τον Όλυμπο γυμνοί<br />να βρούμε κάτι νύμφες ξεχασμένες<br />στ’ όργιο του Διόνυσου μικροί θεοί<br /><br />Θα ‘θελα να τελειώσω μ’ ένα ψέμα<br />για την ελπίδα κάτι να φανερωθεί<br />κάτι να λάμψει μες στην καταιγίδα<br />κάτι για σένα, φίλε μου, που ‘χεις ζωή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1944002261570539022?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-20745566264971788852009-09-22T11:00:00.002+03:002009-09-24T03:35:36.131+03:00Περιπτωσάρα ολκής άλλης εποχής<br />όπου δύο κι εσύ τρεις<br />ένας αλήτης αξιοπρεπής<br />για δες ο χρόνος <br />ξεχνά τους τολμηρούς θαρρείς<br /><br />Τα περιστέρια σου σήκωσες απόψε<br />εσύ δεν ντρέπεσαι να’ σαι εκεί<br />να κάνεις βόλτες με τα πουλιά σου<br />έχεις καρδιά που δεν ξέρει να έρπει<br /><br />Στο περιθώριο πάντα διάλεξες να ζεις<br />σήμερα εισέπραξες τετρακοεικοσιεπτά<br />θα φας θα πιεις και θα διπλοκαπνίζεις<br />στο παραπέντε και δεν έφαγες βουτιά<br /><br />Σαν πιάσεις τάληρο βάλτο στην τσέπη<br />τρέχα αγόρασε λίγο τροφή<br />μες το ξημέρωμα γλυκαίνει η σκέψη<br />παίζεις ή μελετάς σαν μάγος τη ζωή;<br /><br />Φωτιά και θάλασσα δεν σε λυγίσαν<br />μα έχασες τα ρέστα σου απ΄ τη γυνή<br />με τα βιβλία σου πολλές σ’ αγαπήσαν<br />να ‘ν’ βλογημένες αυτές όσο κι εσύ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2074556626497178885?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-62048912766366532252009-09-21T10:00:00.003+03:002009-09-22T00:13:18.400+03:00Όταν το δώρο γίνεται αντίδωρο<br />τότε η θέση γίνεται αντίθεση<br />είναι η γλώσσα σκληρή και παράξενη<br />είναι οι ανθρώποι δειλοί και λιγόψυχοι<br /><br />Η σάρκα και το αίμα Εκείνου π’ αγαπά<br />θα ξοδευτούν θα αναλωθούν<br />θα ευλογούν θα συγχωρούν<br />θα μοιραστούν θα χαριστούν<br />θα λειτουργούν θα αναστούν<br />μες τους αιώνες θα καθιστούν<br />μια νέα αρχή για τον καθένα<br />μια κάθαρση μέσα στη βρώμα<br />ας ξεκινήσουμε με μένα<br />ας τελειώσουμε με σένα<br /><br />Εν αρχή και εν τέλει<br />δεν έχει σημασία ποιος πονά και υποφέρει<br />μα μόνο το ποιος θα τα καταφέρει<br />εν τέλει<br />ποιος θ’ αναγεννηθεί μες τη φωτιά<br />κι αν σφυρηλατηθεί σαν το ατσάλι<br />κι αντέξει τα μποφόρ που γίνανε πολλά<br />μην καταλήξει σ’ άδεια αγκαλιά<br />και βουτηχθεί και πάλι μες το χάλι<br /><br />Η μάχη αυτή, τ’ ακούς, δε σταματά<br />χάνονται τα καλύτερα παιδιά<br />είναι μια μάχη π’ αφορά εμάς τους δύο<br />και που μπορεί να μας υψώσει<br />ή να μας χαντακώσει<br />κι αντίο<br /><br />Δύναμη που ‘χουν οι λέξεις<br />εκεί που λες τελειώσαμε ξυπνάνε νέες διαλέξεις<br /><br />Εν αρχή, λοιπόν, ην ο Λόγος<br />αόριστος, άναρχος, ακριβολόγος<br />μοιράζεται μα δεν τελειώνει<br />καίει κι αλλοιώνει, <br />μ' αν μπεις μέσα σ’ ανυψώνει<br />εν τέλει σε λυτρώνει, σε απελευθερώνει<br />μένει να το βιώσω να ‘χω κι εγώ να δώσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6204891276636653225?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-40906504512500112312009-09-20T11:00:00.006+03:002009-09-21T01:29:56.846+03:00Μια δόση νοσταλγία<br />μια δόση κορεσμός<br />μια μικρή δόση επιτυχία<br />πάει, κοιμήθηκε ο αστός<br /><br />Μα εγώ αστακός<br />ταμπουρωμένος και καπνισμένος<br />έτοιμος, για θυσία γεννημένος<br />περιπλανώμενη σκιά στον ύπνο σας<br />κάτι σαν βουητό στον ξύπνιο σας<br /><br />Καίω τα καράβια μου στο λιμάνι<br />δεν θα γυρίσω πίσω μάνι μάνι<br />Πνίγω στο αίμα τη ντροπή μου<br />στον κόσμο κάνω βόλτα την ψυχή μου<br /><br />Έμαθα πια, <br />πως τα χτυπήματα θα ‘ναι απανωτά<br />μες στη ζωή, <br />πρέπει να είσαι μαχητής και όπου βγει<br />με τη χαρά, <br />ξεπλένονται οι κατάρες κι η μιζέρια<br />με τον καιρό, <br />αυτό που φαίνεται βουνό χάνεται στο κενό<br /><br />Δοξασμένες ψυχές<br />σε σκεβρωμένα κορμιά<br />Πέμπτη απ’ το τέλος σειρά<br />αλλά βλέπω καθαρά<br />το Πνεύμα που τα πάντα κυβερνά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4090650451250011231?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-23317221308889284942009-09-19T12:00:00.000+03:002009-09-19T12:51:07.552+03:00Γράφω στο φως<br />με πένα που 'χει φτιάξει ο Θεός<br />Εγώ ένας θνητός<br />τόσο κοντά στη γη<br />τόσο μακριά από τον ουρανό<br />απλώνω να γεμίσω το κενό<br />παλεύω εκεί, βουλιάζω εδώ<br /><br />Να! Κουρνιάζει μια εικόνα στο μυαλό<br />για μια φορά, <br />για μια φορά κι έναν καιρό<br />που άγγιξε η γη τον ουρανό<br />το πράσινο αγκάλιασε το μπλε<br />τα σύνορα γκρεμίστηκαν θαρρείς<br />και όλα γίναν πάνω στο Σταυρό<br />το δεξί έπιασε τ’ αριστερό<br />η δύση έγινε ανατολή<br />συμβολικά το τέλος έγινε αρχή<br /><br />Ξύπνησα στραβά<br />χωρίς να κοιμηθώ είδα πολλά<br />πρέπει να το πω<br />χωρίς έπαρση κι ενθουσιασμό<br />τ’ όνειρο ήταν αληθινό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2331722130888928494?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-54670689719203939122009-09-17T10:57:00.005+03:002009-10-09T13:44:03.013+03:00Ο άνθρωπος πληγώνεται<br />πληγώνεται κι οργίζεται<br />μαθαίνει να τσατίζεται<br />να σπάει και να κουρεύεται<br />να γεύεται, δεν παίζεται<br /><br />Δεν πρέπει να ξεχνάμε<br />ο άνθρωπος μπορεί,<br />να λιποψυχήσει να βρίσει<br />να βγει και να μεθύσει <br />Φοβάμαι, το ποιοι μας κυβερνάνε<br />Ούτε κι οι ίδιοι ξέρουνε πού πάνε<br /><br />Έκανες τόσα λάθη, αγκάθι<br />μεγάλο αιχμηρό μου βαλες στο πλευρό<br />Εντάξει, συγχωρέθηκες για μια<br />μα συ ζητάς συγχώρεση καμία δεκαριά<br />Αμά δεν ήσουνα Εσύ, θα ήσουν φυλακή<br />παιδί για προκοπή<br />το πλέι-στέσιον στέναξε να καίει ως την αυγή<br />– προσοχή – θα καούν τα ντιβι-ντί<br />από την υπερθέρμανση<br /><br />Τι σου είναι ο άνθρωπος;<br />Καίγεται η Αττική, ψεκάζουν ντι-vτι-τί<br />οι μετανάστες κουβαλάν στην πλάτη το σακί<br />η νεολαία το ‘ριξε στο λόττο οριστικά<br />για άλλη μια φορά να βρει παρηγοριά στα λεφτά<br /><br />Οργίζομ’ εγώ, οργίζεσαι κι εσύ<br />Ντροπή, η ανεργία άγγιξε τα κόκκινα γιατί<br />το δίκιο του εργάτη είναι πολιτική<br />τραβάνε το σκοινί<br />να δούνε ως που φτάνει αυτή η ανοχή<br /><br />Κοιμούνται στη Βουλή<br />μ’ έξι χιλιάρικα μισθό - να πα να γ@μηθεί<br />στην πείνα θα τη βγάλουνε<br />την δόλια τους ζωή<br /><br />Λουκέτο τελικά στο μαγαζί<br />μαζί, θα δούμε στην τιβί<br />την αλλοτρίωση, <br />ζωντανοί νεκροί<br />σκύλιασε να φωνάζει ο Μπερνανκί<br />θετικά τα μαντάτα απ’ την Αμερική<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5467068971920393912?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-43347014712036039882009-09-16T23:00:00.001+03:002009-09-18T23:05:45.634+03:00Κόπιασε μπάρμπα να χαρείς<br />κι απ’ το κρασάκι μας να πιεις<br />δε θα βρεις δάκρυα εδώ γιατί<br />στεγνώσαμε ποτίζοντας τη γη<br /><br />Λίγο κρασί δεν είν’ ντροπή<br />Ας πέσει κι απ’ αυτό πάνω στη γη<br />να γίνει αίμα, θυσίας <br />μιας ζωής σε αναμονή<br />χαράς σιγή<br />Θεού οργή<br />Πέρασμα απ’ την ήττα σε γιορτή<br /><br />Όλοι εμείς, πότες θαρρείς<br />στο ταβερνείο της σιωπής<br />Κότες, κι ας μην ταραχτεί κανείς,<br />αντ- αλλάξαμε ματίες, μα ως εκεί<br />κι έχει η ζωή<br /><br />Προφήτης κι αλήτης,<br />το σύνθημα θα δώσω να σταυρωθεί ο Αμνός<br />κι ας ήμουνα ο πιο αμαρτωλός<br />για τους πολλούς μπορεί ο Ένας να χαθεί<br /><br />Τώρα ξανά, εικονικά<br />θα παίξουμε το θέατρο βουβά<br />Λαοκρατία στην εξουσία<br />με αρχηγούς μια συμμορία<br />τι να την κάν’ς την ιδεολογία<br />άμα κρυφτείς – ο γυμνός – πίσω απ΄ την αμαρτία<br /><br />Συντρόφια μην παρεξηγηθώ,<br />τρέφω συμπάθεια στον αγνό κομμουνισμό<br />και μεγάλο σεβασμό σ’ όσους πέθαναν και βασανίστηκαν<br />μ’ ένα όνειρο ζωής πατριωτικό<br /><br />Αλλ’ άλλο εκείνοι<br />κι άλλο η ανία που μας ντύνει<br />Αυτή η ανία ταΐζει τώρα την αναρχία<br />αυτή η σαπίλα συντηρεί άψογα την καφρίλα<br /><br />Τ’ άσπρο αγόρι, σκλάβος ακόμα<br />κι είναι σε κώμα<br />μα τον φροντίζουν, θέλουν να ζήσει<br />να τους ψηφίζει, να ψάχνει λύση<br />να τους χρωστάει και όσο πάει<br /><br />Λαοκρατία θες συνουσία με την Ουσία<br />να πας ν’ αράξεις στην πανδαισία<br />να βρεις γαλήνη στην εκκλησία<br />να γίνεις σύγχρονη Θεοκρατία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4334701471203603988?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-16896662216528117532009-09-15T17:00:00.001+03:002009-09-19T17:53:29.896+03:00Εχθροί στη ζωή, φίλοι στο θάνατο<br />άνοιξα την πόρτα, κέρασα βάλσαμο<br />έτριξα τα δόντια, έσκισα σάρκες<br />βγήκα μπροστά, τίναξα νάρκες<br />πήρα φωτιά, θέρισα ντροπή<br />μες την ενοχή, δεν κάνεις προκοπή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1689666221652811753?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-39476451909047380252009-09-14T11:14:00.005+03:002009-09-28T03:16:17.590+03:00Γιώργιο είσαι ημί--- Θεός<br />Εσύ πρωθυπουργός<br />κι εγώ ταπί και ψύ--- χραιμός<br /><br />Ένας λαός μικρός, ασθενικός<br />ζητά ψωμί, ζητά<br />καπού να βολευτεί, κι ας πληγωθεί<br />ας γίν’ γελιογραφία σε χαρτί<br /><br />Τι να σου πω; Σου βγάζω το καπέλο το ψηλό<br />Τι να σου πω; Κατάφερες κάτι μοναδικό<br /><br />Γιώργο μπορείς--- μπορείς<br />να γίνεις ηγεμόνας ‘λης της γης<br />Ολίγιστος αλλά, έχεις π@π@ρι@ να<br />Άστους όλους εδώ και φύγε πάνε πάρε το Ευρώ<br />- Σήκωσέ το το γ@μημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ --<br /><br />Εσύ το ζεις, τ’ όνειρό τ’ Αμερικανικό<br />Λέω το ζεις, ζεις, εσύ μας οδηγείς<br />αν και νεκρός, σεμνός και ταπεινός<br />έχεις καρδιά, μεγάλη σαν μια πεπονιά<br />κερνάς λεφτά, να θρέψεις την επόμενη γενιά<br /><br />Τι να σου πω; Σου βγάζω το καπέλο το ψηλό<br />Τι να σου πω; Κατάφερες κάτι μοναδικό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3947645190904738025?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-34777923522151655302009-09-13T01:30:00.002+03:002009-09-19T01:36:29.095+03:00Γύρνα σελίδα στ’ αποκαΐδια<br />άσε τα νάζια και χοροπήδα<br />Βάλε μπροστά ξέχνα τα ποσοστά<br />μια κουτσουλιά βρωμίζει τα νερά<br /><br />Πιάσε το ντέφι και κάνε κέφι<br />Μια μπόρα πέρασε φύγαν τα νέφη<br />μια άλλη έρχεται και τι μ’ αυτό<br />το εμπεδώσαμε το σκεπτικό<br /><br />Μια κουταλιά νερό μου φτάνει να πνιγώ<br />Μια κουταλιά λεμόνι και η ζωή μεγαλώνει<br />Κάθεσαι και κοιτάς απ’ το μπαλκόνι<br />μια μάνα που την κόρη της μαλώνει<br /><br />Η άσπρη κατσαρίδα ανήκει στην πανίδα<br />Η κόκκινη ακρίδα αναζητεί πατρίδα<br />Ο γκρίζος σκαραβαίος θα πολιτευτεί τυχαίως<br />πάνω στα κόπρανά του θα τρώνε τα παιδιά του<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3477792352215165530?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-92117407460268492202009-09-12T18:00:00.002+03:002010-11-22T02:20:27.892+02:00Άσπρο πουκάμισο λέρωσες απόψε<br />αγκάλιασες το ψέμα σου νωρίς<br />το έρμο μαχαίρι σου πιάσε και κόψε<br />κει που ανδρώθηκες πια δεν χωρείς<br /><br />Τα άδεια χέρια σου έπλυνες ίσως<br />για να ‘ρθει η Άνοιξη πήρες ρεπό<br />άφησες πίσω σου έχθρες και μίσος<br />τ’ άψυχο κουφάρι σου βγήκε στον αφρό<br /><br />Ο πόνος σου πάγωσε μέσα στη νύχτα<br />ο μύθος θέριεψε ως την αυγή<br />τα ωραία στήθια σου λύσε και ρίχτα<br />σε κοινή θέαση δεν είν’ ντροπή<br /><br />Αργά τ’ απόγεμα κίνησες να βρεις<br />δέντρο με τον παράνομο καρπό<br />σε περιπλάνηση φρόντισε νάβγεις<br />χωρίς ενδοιασμό δάγκωσε το λωτό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-9211740746026849220?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-71054033738823072752009-09-11T08:00:00.001+03:002009-09-19T18:25:47.336+03:00Το ψέμα έγινε τρανό<br />κάλυψε μέσα στον χαμό<br />όλη τη γη σε μια στιγμή<br />πέσαν οι πύργοι οι διπλοί<br /><br />Εκεί λοιπόν η ανθρωπότης<br />τον ήπιε λες και ήταν πότης<br />λες και δεν είχε περιθώρια<br />να δει πιο πέρα από τη μύτη<br />λες και την πιάσανε τα ζόρια<br />να νοιώσει λίγο κι αυτή pity<br /><br />Το ψέμα γίνηκε τρανό<br />το γυάλισαν να μοιάζ’ χρυσό<br />να ‘ναι πολύ ελκυστικό<br />να θες ξανά να το γευτείς<br />να τρέξεις πάνω να καείς<br /><br />Δεν θα κρατήσω μυστικό<br />θα στρέψω τ’ όπλο στο κενό<br />να καθαρίσει το μυαλό<br />απ’ τη σαβούρα, τη θολούρα<br />που ‘φερε η αναμπουμπούλα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7105403373882307275?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-67568908743713988592009-09-05T17:00:00.001+03:002009-09-22T17:57:02.106+03:00Οι Έλληνες στη φύση τους<br />έχουν την αμφισβήτηση<br />δεν δέχονται αυθεντίες<br />‘δω δε χωρά ούτε συζήτηση<br /><br />Πόσες φορές τα κάστανα<br />θα μπούνε στη φωτιά<br />για μας η επανάσταση<br />είναι μια φραπεδιά<br /><br />Δώστου το βήμα του Ρωμιού<br />κι άστον κει να μιλάει<br />να κυβερνάει να πολεμάει<br />και να αγκομαχάει<br /><br />Φιλοσοφίες του ποδιού<br />μας έφεραν το γάλα του πουλιού<br />μας στέρησαν όμως το νου<br />ξεχάσαμε τα βασικά αλλού<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-6756890874371398859?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-74477277633933757412009-09-02T01:00:00.002+03:002009-09-29T02:34:31.354+03:00Είμαι η φωνή που απόρριψε η ΤιΒί<br />είμαι μια κραυγή που δεν μπορεί να εκφραστεί<br />μέσα απ’ το ποδόσφαιρο και την πολιτική<br /><br />Είμαι ζωντανός για πόσο ακόμα ο φτωχός<br />είμαι και νεκρός μιας άλλης μέρας κληρονόμος<br />στα χνάρια που άφησε Αυτός ο ένας και μοναδικός<br /><br />Είμαι πουθενά, στο τίποτα έκατσα αρκετά<br />είμαι σιωπηλός, στου κόσμου τη βουή αμνός<br />που βγήκε έξω απ’ το μαντρί, λίγο για να δροσιστεί<br /><br />Είμαι μια γροθιά, βρώμικη κάτω στ’ αχαμνά<br />είμαι η μαμά που ‘γινε ξάφνου πεθερά<br />να προστατέψει την τιμή του γιου που βγήκε στο σφυρί<br /><br />Υπομονή υπομονή τελειών’ η ζωή μας η μικρή<br />Είμαι η τελεία στη σελίδα αυτή<br />είμαι ο καπνός που σκόρπισε και χάθηκε στο φως<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7447727763393375741?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-25886604990410602342009-09-01T17:00:00.000+03:002009-09-22T17:52:43.152+03:00Πολιτογραφημένος ως Άβελ<br />δηλωμένος στο σύστημα ως Κάιν <br />της θυσίας ο καπνός θα δείξει<br />προς πια μεριά η πλάστιγγα θα στρίψει<br />κι αν τελικά θα υπάρξει ρίξη<br /><br />Σωστός ο θνητός<br />της μηχανής κουβαλάει το φως<br />Mortalis. Mortalis ex maccina<br />Κι από δω και μπρος<br />θα το παίξει και λίγο Θεός. Oss!<br /><br />Τρελός ο θνητός<br />η ομορφιά του θε’ να γίνει καπνός<br />θα σκορπίσει το βιος<br />δεν θ’ αντέξει της μοίρας το βάρος<br />της συνήθειας θα γίνει κουμπάρος<br />μέχρι να τον πάρει ο Χάρος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2588660499041060234?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-11751125797525181512009-08-31T04:00:00.002+03:002009-09-24T03:57:50.848+03:00Τέλος καλοκαιριού <br />κι εγώ ‘μαι αλλού<br />τέλος μιας εποχής <br />κι αρχή μιας άλλης πονηρής<br /><br />Τέλος κι έχω φτερά<br />σπασμένα, μα άνοιξα πανιά<br />για κει που λίγοι θε’ να παν<br />μιας και δεν έχει πολλά να φαν<br /><br />Τέλος, πατάω εδώ γερά<br />σε αλόγου στάση σταθερά<br />θα το παλέψω όπως μπορώ,<br />θ’ ανέβω πάνω στο βουνό<br />κι από κει ως τον ουρανό<br />να δω την φάση αφ’ υψηλού<br />να μπω το πλάνο του Θεού<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1175112579752518151?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-13908432016915480482009-08-30T03:00:00.000+03:002009-09-24T03:48:22.844+03:00Μες το τετράδιο των σκέψεων<br />κρίθηκα ένοχος καλών προθέσεων<br />ανέβασα τον πήχη, είπα αλήθειες<br />κατέγραψα τον πόνο σε συνέχειες<br /><br />Ε, λοιπόν κόσμε έχεις δίκαιο<br />δεν ήρθαν όλοι εδώ να βρούνε δίκαιο<br />κάποιοι ήρθαν απλά για να περάσουν<br />να πιούνε το φαρμάκι και να σκάσουν<br /><br />Της θλίψης το νερό δεν θα το πιω<br />της στενοχώριας τ’ αναφιλητό να δω<br />κίτρινα δάκρυα πέσανε στη γη<br />και πότισαν το κόκκινο χαλί<br /><br />Έν’ έμαθα απ’ τη ζωή, να βρεις το ρεύμα<br />στην κόντρα έχει ζόρι, δεν κάνω πνεύμα<br />μια συμβουλή από τους πεθαμένους<br />που ‘χαν την έμπνευση <br />να παίξουν τους χαροκαμένους<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1390843201691548048?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-90143792030356905912009-08-29T03:30:00.000+03:002009-09-24T03:32:47.017+03:00Απόψε η μοίρα με ‘λουσε<br />με δυόσμο και κανέλα<br />δεν ειν’ αργά για έρωτες<br />αρκεί να βρέξει όπως χθες<br />κόψε αν θες τις αγκαλιές<br />στρώσε κρινάκια και έλα<br /><br />Μύρισε γύρω η γειτονιά<br />μια μάνα κάπου αγροικά<br />δεν θέλει ίσως ο Θεός<br />να γίνει και ξεσηκωμός<br />και η φωνή διαταγή<br />το όχι δεν σηκώνει<br />από γενιά σ’ άλλη γενιά<br />ό,τι αγαπά πληγώνει<br /><br />Πάρε δυο μέτρα δυο σταθμά<br />και στείλε τους αγγέλους<br />να ρίξουν μέσα στη φωτιά<br />ότι δεν έκαψε η σιωπή<br />ότι ζητά δικαίωση<br />κι ας γίνει η αρχή του τέλους<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-9014379203035690591?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-87908302870747542522009-08-25T01:00:00.000+03:002009-09-19T01:45:40.669+03:00Βγαλμένος μέσα απ’ την φωτιά<br />τον καπνό και το κυνηγητό<br />μεθυσμένος πάλι, αλλά και<br />στεφανωμένος Διόνυσε<br />λησμόνησες τους τραγοπόδαρους<br />που πισώπλατα σε χτύπησαν και<br />μοιράστηκαν το κορμί σου<br />μέσα από τις στάχτες της ντροπής<br /><br />Ο φίλος σου ο πρωτομάρτυρας<br />δεν άντεξε στο λιθοβολισμό<br />της ηλιθιότητας των μαζών<br />κι ο γείτονας Μαραθώνας<br />τον δικό του μαραθώνα έτρεξε<br />για να φτάσει – εν τέλει – στην Πεντέλη<br />για ένα κλαδί αγριελιάς<br />για ένα γ@μώτο ελληνοπρεπές<br />βουτηγμένο στο αναφιλητό<br /><br />Ο άγγελος του θανάτου φύσηξε<br />κι όλοι συμφώνησαν<br />- κοιτώντας τον Ουρανό –<br />ότι τα μποφόρ ήταν πολλά Άρη<br />(πάνω στο συλλογισμό<br />στα σπλάχνα τους<br />μια τζούρα φραπέ έστειλαν)<br /><br />Λωτ που πας; Το σκας;<br />Στη φωτιά και στο θειάφι<br />το σπίτι σου παραδόθηκε<br />Την αμαρτία μόνο<br />μαζί σου κουβάλησες<br />καλά κρυμμένη<br />στο σπέρμα σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8790830287074754252?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-54848738334499857242009-08-20T17:00:00.001+03:002009-09-24T17:24:31.574+03:00Πόσες φορές θε’ να στο πω<br />δεν ξέρω αν αντέξω<br />να ζω εγώ στο όνειρο<br />και συ να ‘σαι απ’ έξω<br /><br />Σε άλλες πλάνες αγκαλιές<br />ήρθε ο καιρός να μπλέξω<br />μα έχω και συνείδηση<br />που δεν πουλά μια κι έξω<br /><br />Κάθε αυγή μια προσευχή<br />πλανιέται στον αέρα<br />(ένας λαός, μια άνοιξη)<br />δώσ’ μου φτερά να βγω ψηλά<br />να πάμε παραπέρα<br /><br />Ελλάς γελάς, μας ξεγελάς<br />φοράς φουστάνι με άχαρα στρας<br />κι άμα δε σπάσει ο τσαμπουκάς<br />δεν θα φανεί η αλήθεια που ζητάς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5484873833449985724?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-87841426362973071852009-08-18T03:00:00.000+03:002009-09-24T03:18:28.912+03:00Ο ήλιος μας παραπλανεί<br />με τις στροφές της μας μπερδεύει η γη<br />ο χρόνος είναι μονάχα μια στιγμή <br />κι είναι χρόνος ολάκερος κάθε στιγμή<br /><br />Το ‘πε κι ο Κύριος αλλά<br />ποιος έχει ευαίσθητα αυτιά<br />ν’ ακούσει μες την λησμονιά<br /><br />Και να! Με μιας όλα καινά!<br />με μια θυσία που ‘μοιαζε απλά<br />να ‘ναι κοινότυπη αλλά<br />άλλαξε ξαφνικά η τροχιά<br />το σύμπαν γίνηκε παιδί<br />δέχτηκε την ανατροπή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8784142636297307185?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-51710293844576471872009-08-17T03:00:00.001+03:002009-09-24T03:10:03.954+03:00Ο παλιατζής είναι κοντά σας<br />είναι στη γειτονιά σας<br /><br />Μια μάνα στο μυαλό της<br />τα βάσανα της κόρης της στριφογυρίζει<br />λες και θα πάρει παράταση<br />χρόνια λες και της περισσεύουν<br /><br />Ένας πατέρας τους φόβους του<br />συντηρεί κι επεξεργάζεται<br />στην επόμενη γενιά διστάζει<br />να δώσει τη σκυτάλη, να λευτερωθεί<br /><br />Ένας άντρας δικαίωση για τα λάθη του<br />ψάχνει, την κλεψύδρα βλέπει ν’ αδειάζει<br />κενά μνήμης και φθορά παρατηρεί<br />της ιστορίας το σεντούκι ανοίγει<br />στο κενό ν’ ακροβατήσει<br /><br />Μια σύζυγος πίσω από εσφαλμένες<br />αντιλήψεις ταμπουρώνεται<br />της μάνας της τα τραύματα χαϊδεύοντας<br />κι εκείνη να πονέσει αναζητεί<br /><br />Ένας γιος πρωτότοκος πριν γεννηθεί<br />καλά καλά στις πλάτες τα βάρη σήκωσε<br />θεούς και δαίμονες δεν γνώριζε<br />όταν τον στείλαν να τους πολεμήσει<br /><br />Μια κόρη που νεράιδες κι άγγελοι<br />να την πλανέψουν βάλθηκαν<br />σιγά σιγά τα κάστρα της κάνει<br />διαστημόπλοια, κι αργότερα ποιος ξέρει<br />για έρωτες μαγικούς θα σαλπάρει<br /><br />Ο Βενιαμίν τη σιωπή των λέξεων διάλεξε<br />για να κάνει την παρουσία του αισθητή<br />ότι κάτι σπάνιο είναι, να προαναγγείλει<br />με άγνωστους φόβους τις καρδιές να κερδίσει<br /><br />Πόσο μικρά των άλλων<br />τα προβλήματα φαίνονται<br />Πόσο τα δικά μας<br />στο μυαλό γιγαντώνονται<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-5171029384457647187?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-16581476071278238692009-08-16T02:30:00.000+03:002009-09-24T02:35:59.185+03:00Ζωή ίσον επίλυση<br />προβλημάτων ανάλυση και σύνθεση<br /><br />Ζωή ίσον χαρά<br />μέχρι την επόμενη κατραπακιά<br /><br />Ζωή ίσον ευτυχία<br />παζλ που του λείπουν κομμάτια<br /><br />Ζωή ίσον υγεία<br />με φραπέ στην παραλία<br /><br />Ζωή ίσον υπομονή<br />τα χειρότερα δεν ήρθαν ακόμα<br /><br />Ζωή ίσον επιμονή<br />το κεφάλι μας στον τοίχο χτυπάμε<br /><br />Ζωή ίσον αναμονή<br />για τη λύτρωση που ο θάνατος θα φέρει<br /><br />Ζωή ίσον ελπίδα<br />ότι κάποιος τη θέση μας θα πάρει σύντομα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1658147607127823869?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-3142247387570366812009-08-14T02:00:00.000+03:002009-09-24T02:18:25.251+03:00Κορόιδο ίσως πιάστηκα<br />κι έχασα δέκα χρόνια<br />κι έπειτα το κατάλαβα<br />κι έχασα δέκα ακόμα<br /><br />Συμπέρασμα δεν έβγαλα<br />ο άνθρωπος τι είναι<br />κι ούτε πολύ κατέληξα<br />το σφάλμα τίνος είναι<br />(σκάσε λοιπόν και πίνε)<br /><br />Ποιος είπε πως τους φόβους του<br />ξεπέρασε για πάντα<br />είναι εκεί και καρτερούν<br />να σου ριχτούν στα –άντα<br /><br />Ποτέ οι ερινύες σου<br />δεν θα σ’ εγκαταλείψουν<br />θα ‘ναι εδώ να σε τσιγκλούν<br />γη κι ουρανός να εκλείψουν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-314224738757036681?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-46308050169808247672009-08-12T02:00:00.000+03:002009-09-24T02:07:17.988+03:00Μόνοι μας φτιάχνουμε τους ωκεανούς <br />των βασάνων μας<br />για να ‘χουμε να κολυμπήσουμε<br />για να ‘χουμε να ωριμάσουμε<br />και καμιά φορά πνιγόμαστε <br />από τον ίδιο μας τον εμετό<br />θλιβεροί θύτες και θύματα<br />των θεωριών μας<br /><br />Ω, ανδρείε ναυαγέ μην τα παρατάς<br />στη μέση του πελάγους<br />έχει στεργιές να ξεπροβάλουν<br />στον ορίζοντα της άγνοιάς σου<br />και νέες μεγαλύτερες περιπέτειες<br />που ‘τε φαντάζεσαι ότι θα σέ βρουν<br />κι ούτε χρειάζεται να γνωρίζεις<br />ενώ με τα κυματάκια της πισίνας σου<br />πλατσουρίζεις<br /><br />Κι αν δειλιάσεις, <br />να ‘σαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα<br />της ολιγοψυχίας σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4630805016980824767?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-80175109888414719922009-08-10T01:00:00.001+03:002009-09-24T01:54:22.469+03:00Μου πήρε καιρό να το καταλάβω<br />και το αναπάντεχο να προλάβω<br />μα δεν συμβαίνει μόνο σε μένα<br />πονάει κι εσένα, γιατί είναι ψέμα<br /><br />Πήρε ζωή κι άφησε στάχτες<br />παπαγαλάκια είχε και κράχτες<br />πατήθηκαν σύνορα πέσαν οι φράχτες<br /><br />Αδιάβαστοι πολλοί φύγαν γενναία<br />τα ζόμπι του συστήματος μείναν εδώ<br />δυστυχώς να μας κρατούν παρέα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8017510988841471992?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-33264896325360003682009-08-09T01:00:00.001+03:002009-09-19T01:50:26.405+03:00Ποιος τυλίγει το κουβάρι<br />Ποιος θολώνει τα νερά<br />Ποιος (εκ)παιδεύει το κουτάβι<br />Ποιος μας ρίχνει στην (α)λησμονιά<br /><br />Μες το σκοτάδι<br />παλεύω νάβρω<br />μια ‘κρη για την ανθρώπινη ψυχή<br />Αλλ’ είν’ γραμμένο<br />(καλά κρυμμένο) στο D.N.A<br />ό,τι παιδεύει,<br />ό,τι αγριεύει,<br />ό,τι εξυψώνει,<br />κι ό,τι πληγώνει<br />ό,τι αγιάζει<br />ό,τι κραυγάζει<br />ό,τι αξιώνει κι απαξιώνει τη ζωή<br /><br />Τάμπουλα ράζα (κίτρινα βάζα)<br />Ποιος να πιστέψει (ανούσια σκέψη)<br />Έχει γονίδιο η τρέλα<br />Η αξιοπρέπεια, η ανδρεία δεν είν’ για όλους<br />(είναι γραμμένο να γλύψεις κώλους)<br /><br />Η περηφάνεια κυλά στο αίμα<br />Η ελευθερία ζει στις καρδιές<br />Δεν θα τη βρεις (σε πλάνες αγκαλιές)<br /><br />Η αρχοντιά ζητά αντάλλαγμα<br />(μια ζωή στο παρανάλωμα)<br />Πρέπει να το ‘χεις<br />για να περνάς τα βράδια<br />παρέα με τ’ αστέρια<br />μακριά απ’ των ανθρώπων τα σκοτάδια<br /><br />Η πίστη θέλει κότσια<br />Ν’ αντέξεις, να εκτεθείς<br />(στη λογική να μην πνιγείς)<br />Σαλός για το λαό<br />Φρικιό, χτικιό για το Θεό<br /><br />Δεν ξετυλίγει το κουβάρι<br />Δεν καθαρίζουν τα νερά<br />Θα μας πλανούν σαν το κουτάβι<br />Θα ζούμε στην αλησμονιά<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3326489632536000368?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-43166028569496139472009-07-26T01:30:00.002+03:002009-09-19T01:43:01.197+03:00Ελλάς, γιατί πονάς; (τι τσαμπουνάς;)<br />Και φούμαρα πουλάς;<br />Ελλάς ποιος είμαι εγώ<br />(παράσημο ανδρείας δεν φορώ)<br />για να με δεις νεκρό<br /><br />Μας έχουνε ξεκάνει (τι λες;)<br />Άγγλοι κι Αμερικάνοι<br />Μας έχουνε προδώσει (ταπεινώσει)<br />(από παλιά δεν μας γουστάραν) ούτε οι Ρώσοι<br /><br />Μας λείψανε οι ηγέτες (κι οι νομοθέτες)<br />Περίσσεψαν οι κλέφτες<br />(χορέψαν τσιφτετέλι) οι καρέκλες<br />Τιγκάραν οι κοιλιές (κοπήκαν οι πολλές αναστολές) <br />Χορτάτες κατσαρίδες <br />αναζητούν τις νέες μας (χαμένες) πατρίδες<br /><br />Βρέχει χαλάζι (τι σε πειράζει)<br />Ο κόσμος βράζει<br />Η Νέα Εποχή έχει και χάζι<br />Το Τζάιτ Γκάιστ άνοιξε γκάζι<br />Κι αντί να φέξει άρχισε…<br />(οριστικά να σκοτεινιάζει)<br />(πω πω χαμός) Κλαυθμός και οδυρμός<br /><br />Άνοιξε το κουτί της (η Πανδώρα)<br />κι έστειλε δώρα<br />Και τώρα μες την μπόρα<br />(βρήκες και συ την ώρα) πήρα φόρα<br />Μα καμιά ανηφόρα<br />δεν λέει να σταματήσει αυτή τη νεκροφόρα<br /><br />Ελλάς που πας;<br />Ξυπόλητη στ’ αγκάθια τριγυρνάς<br />Χωρίς σκοπό, χωρίς σκοπό, χωρίς σκοπό…<br />Χωρίς αποστολή κι είναι ντροπή…<br />Σιωπή! Παρακαλώ ενός λεπτού σιγή<br />(για τη νεκρή)<br /><br />Ελλάς κλαδί αγριελιάς<br />Το πολεμάς (μην το τραβάς!) μας τυρρανάς<br /><br />Εμείς… (τι πας να πεις;)<br />Δεν βρήκαμε αποκούμπι στο χασίς<br />Εμείς… (κόψε τις μ@λ@κίες να χαρείς)<br />Πιστέψαμε στο όνειρο ζωής<br />(δε σταματάς;) δεν σταματώ θα σας τα πω<br /><br />Εσείς, θα θέλατε να βγάλω το σκασμό<br />Μα εμείς (ντροπή και να το πεις)<br />Τσακώσαμε (αγγίξαμε) από το ρούχο το Χριστό<br />(και τώρα περιμένουμε) το λιθοβολισμό<br /><br />Βάλε κι εσύ στιχάκι (να νοιώσεις χάπι)<br />Άνοιξε την καρδιά σου (άνοιξε το μυαλό σου)<br />Δώσε ουσία στο θυμό σου<br />και στο κατηγορώ σου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4316602856949613947?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-80162211768444651452008-10-05T01:00:00.001+03:002009-09-25T01:06:08.992+03:00Είναι τόσο μυστικό, <br />διαπερνάει το μυαλό<br />είναι μονάχα μια στιγμή, <br />στην αιωνιότητα η ζωή<br /><br />Πήρα το δρόμο το μακρύ<br />άφησα πίσω την βουή<br />πάλεψα με τις ερινύες <br />άνοιξα χώρο για θυσίες<br /><br />Στο δρόμο για το γυρισμό<br />δεν είχε ψίχουλα να βρω<br />κοίταξα προς τον ουρανό<br />πήρα σημάδι απ’ το Θεό <br /><br />Τι κλαις μικρό μου, τι πονάς;<br />την όμορφη μέρα μη χαλάς<br />τον χρόνο σου μη σπαταλάς<br />τους ψίθυρους μη κρυφακούς<br />άσε τη λύση στους τρελούς<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-8016221176844465145?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-28505807198707361772008-10-01T02:00:00.000+03:002009-09-29T02:17:33.183+03:00Τον θάνατο δεν θέλησε ποτέ να κοροϊδέψει<br />τον ήξερε, τον σέβονταν, προσεύχονταν ν’ αντέξει<br />έκατσε συλλογίστηκε για δυο λεπτά μονάχα<br />τι να ‘κανε άραγε ο εχθρός τούτη την ώρα τάχα<br />Φόρεσε την πνευματική αρματωσιά κατόπιν<br />‘πως πρόσταξε ο Απόστολος κι αγνόησαν οι ανθρώποι<br /><br />Να, την Αλήθεια έβαλε σαν ζώνη χωρίς μίσος<br />και Δικαιοσύνης θώρακα ακούμπησε στο στήθος<br />σανδάλια Ετοιμότητας για κήρυγμα ειρήνης<br />θα’ ταν σκληρό αβίαστα φίλε μου να τον κρίνεις<br />Περικεφαλαία στάθηκε γι’ αυτόν η Σωτηρία,<br />ασπίδα του η Πίστη του, σε μάχη και πορεία<br />Ιδού, του Θεού η Διδαχή έγινε το μαχαίρι<br />δίκοπο ετοιμοπόλεμο σκέτη φωτιά στο χέρι<br /><br />Με την καινούρια του στολή, ρίχτηκε στον αγώνα<br />πολέμησε, σκονίστηκε σε τούτον τον αιώνα<br />Ενάντια σε ήχους και σκιές, αρχές και εξουσίες<br />σε σκότους κοσμοκράτορες, δαιμόνων χιλιαρχίες<br />Στάθηκε ‘κει στο πόστο του, δεν λύγισε, δε φθάρει<br />και το στεφάνι το λαμπρό σύντομα θε’ να πάρει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2850580719870736177?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-15534341681779753832008-09-30T02:00:00.001+03:002009-09-19T01:56:54.304+03:00Ο πολιτισμός τα σπάει,<br />η ανθρωπότητα πονάει,<br />ο πολιτισμός στραβώνει<br />κι η ανθρωπότης το φυσάει και δεν κρυώνει<br /><br />Α ρε να ‘χε η νύχτα τέλος<br />να πηγαίναμε βολτούλα την ανατολή<br />Να ‘χε ακυρωθεί το χρέος<br />που μας φόρτωσαν στην πλάτη άνομοι οχτροί<br /><br />Ο πολιτισμός σουρώνει<br />Μαστουρών’, σηκώνει σκόνη<br />Λέει ψέματα, σπιλώνει <br />μέσα απ’ την Τιβί<br /><br />Άιντε μες τα’ απακαΐδια<br />φύτρωσαν λευκά κρινάκια μετά τη βροχή<br />Πήγαν για νερό τα φίδια<br />κι άφησαν Θεό κι ανθρώπους ήσυχους για μια στιγμή<br /><br />Ο πολιτισμός βρυχάται<br />δεν κοιμάται, συλλογάται ν’ αντεπιτεθεί<br />Ο πολιτισμός πεθαίνει<br />τα χαπάκια του παίρνει να εξτασιαστεί.<br /><br />Ο πολιτισμός μας τρέχει<br />και μια Νέα Τάξη έχει για προοπτική<br />μα την τελευταία λέξη<br />μια ψυχή που ‘χει αντέξει ακόμα δεν την έχει πει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1553434168177975383?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-19958672860901197722008-09-28T17:00:00.002+03:002009-09-24T17:21:15.580+03:00Δεν θέλω να μιλώ<br />μόνο να σε κοιτώ<br />ν’ απελευθερωθώ<br />ισορροπώντας στο κενό<br /><br />Δεν θέλω να μου λες<br />για έρωτες κι άλλες εμμονές<br />μόνο να με κοιτάς<br />δεν έχει ο κόσμος όνειρα για μας<br /><br />Θέλω να είσαι αυτή<br />που θα ΄σαι κι αύριο το πρωί<br />θέλω να είσαι εκεί <br />για να σου δείξω την ανατολή<br /><br />Θέλω να ζεις εδώ<br />κάτω από ξάστερο ουρανό<br />στου δράκου μέσα τη σπηλιά<br />είχε μια κρύα σκοτεινιά<br /><br />Δεν θέλω να κρυφτώ<br />θέλω να ζήσω να χαρώ<br />θέλω να είμαι εδώ<br />- μ’ ένα σκοπό - να σε στηρίζω <br />όσο πρέπει και μπορώ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-1995867286090119772?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-39631247954163252792008-09-13T04:30:00.000+03:002009-09-24T04:33:23.680+03:00Βάλε αλάτι στο κρεβάτι<br />να πάρει γεύση η ζωή σου<br />το μεσημέρι θέλει χέρι<br />για να κατέβει το πικρό φαΐ σου<br /><br />Βάλε πιπέρι στην καρδιά<br />σκόρδο υποσχέσου σε νταρντάνα<br />θα πάρει η κόλαση φωτιά<br />και θα την κάνεις όπου να ‘ναι μάνα<br /><br />Αλατοπίπερο θέλει η ζωή<br />πασπάλισέ την το πρωί<br />και ρούφα το μεδούλι το βραδάκι<br />φτιάξε το κέφι με νεράκι (κρασάκι)<br /><br />Πάρε κανέλα στο φινάλε<br />φτιάξε ρυζόγαλο και βάλε<br />ποιος είπε δεν υπάρχει πάλη<br />μα πάνε βρες την κι έλα πάλι<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-3963124795416325279?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-77812613679864066262008-09-12T04:00:00.000+03:002009-09-24T04:22:09.041+03:00Με τρόμο πάλι θα κοιμηθούμε<br />το ‘παν οι ειδήσεις θε’ να χαθούμε<br />μας μεταλλάσουν την τροφή<br />τέρατα φτιάχνουν χωρίς ντροπή<br />ρίχνουν φαρμάκια στο νερό<br />ψεκάζουν μέταλλα απ’ τον ουρανό<br /><br />Στα εμβόλια μέσα βάζουν ιούς<br />να σπείρουν θλίψη στους ζωντανούς<br />με φάρμακα για κάθε ηλικία<br />ίσως εξασφαλίσουν την αιώνια δυστυχία<br />Ναρκωτικά στους ξεχασμένους<br />αντικαταθλιπτικά στους ξοφλημένους<br />Η κόκα κόλα για τους πολλούς<br />Ζάχαρη ή ασπαρτάμη; Τι θες κι ακούς;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-7781261367986406626?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-45433554388288488662008-09-09T04:00:00.008+03:002009-09-24T04:05:02.005+03:00Πριν τα ξημερώματα μπορείς να δεις<br />ανθρώπους πεταμένους καταγής<br />να κλαιν για την χαμένη ευκαιρία<br />μιας όμορφης απλής ζωής, με λίγη ουσία<br /><br />Φύσηξε αγέρας στις καρδιές<br />σκόρπισαν τόσες αγκαλιές ζεστές<br />Το περιβόλι που ποτίζαμε μικροί<br />βεβήλωσαν αόρατοι εχθροί<br /><br />Πίσω απ’ τις πόρτες τις κλειστές<br />πίσω από μάσκες και σκιές<br />το φως από κεράκια γενεθλίων<br />μου 'πε πως έγινα σαρανταδύο<br /><br />Μέτρησα χίλιες Κυριακές καλές<br />μα δεν κοιμήθηκα ξανά ποτές<br />Μέσα στου κόσμου τον τρελό ρυθμό<br />δεν βρήκα το ποτάμι με το γάργαρο νερό<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4543355438828848866?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-8381769586417816182008-09-08T17:00:00.000+03:002009-09-24T17:26:20.857+03:00Ο πόνος ρώτησε τον άνεμο<br />αν είδε άνθρωπο πάνω στη γη αθάνατο<br />αν βρήκε μάτια που δεν έκλαψαν<br />αν στη χαρά κάποιοι τρελοί δραπέτευσαν<br /><br />Κι άκουσε λόγια που τον τάραξαν<br />για ζωντανούς που την ψυχή αντάλλαξαν<br />με μια ζωή χωρίς ζωή και νόημα<br />- μια μέρα βάσανο -<br />χωρίς πρωί και λίγο απόγεμα<br />μια νύχτα πέρα από κάθε φαντασία<br />βουτιά μες την ντροπή και την ακολασία<br /><br />Οι ζωντανοί νεκροί τον πόνο αγνόησαν<br />ήπιαν από τον ποτήρι και λησμόνησαν<br />και δώσαν και του ανέμου μια γουλιά<br />να πάψει να φωνάζει στα στενά<br />να πάψει να σφυρίζει στα σοκάκια<br />μετά κεράσαν κι άλλα ποτηράκια<br />πίκρα χολή γέμισε η ανάσα<br />άνοιξαν και τη τελευταία κάσα<br /><br />Κέρναγαν μέχρι την αυγή<br />κι άρχισε να γαυγίζει σα σκυλί<br />η αλήθεια του ‘καιγε τα στήθια<br />βάλθηκε να ξερνάει τα παραμύθια<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-838176958641781618?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-47109775357192569832008-09-05T22:00:00.001+03:002009-09-18T23:01:21.463+03:00Μια φωνή για τους διεγραμμένους<br />ένας λυγμός που θέλει προσοχή (προσευχή)<br />- είσαι αδερφός, είσαι αδερφή -<br />μ’ αυτούς τους ξοφλημένους<br /><br />Μία κραυγή, μια φωνή, <br />ένας λυγμός, είσαι αδερφός<br />Πριν τα κοκόρια λαλήσουν τρεις<br />θα μ’ αρνηθείς, μην τ’ αρνηθείς<br /><br />Έι Τζενερέσιον Χι – εσύ!<br />που έφαγες Νουνού με το κουτάλι<br />πίστεψες πως θα τα καταφέρεις πάλι<br />Παίζοντας Προ, ΠροΠό, <br />Γουό και Λόττο,<br />δίνοντας ρέστα στο πιοτό<br />με Πάρτυ πήγες να γεμίσεις το κενό…<br />Στα γιαπωνέζικα τα κόμικς βρήκες τη χαρά σου<br />οι υπερήρωες θριΝτι μπήκαν στα όνειρά σου.<br /><br />Γέμισε ο τόπος με χαμένα βλέμματα<br />Κατάλαβες ότι μετράν τα ψέματα<br />Πάνω στο ψέμα χτίσαν και οι προηγούμενοι<br />μπλεγμένοι στο παιχνίδι τα παιδιά των λουλουδιών,<br />πολιτικοί, αλλά κι οι ηγούμενοι…<br /><br />Γουάτ δε φακ;<br />Χλιδάνεργος θα είμαι, τέτοιος θέλω να γίνω<br />Το αίμα μου θα πίνω, στους άλλους δεν θα δίνω<br /><br />Γενιά χλιδάνεργων, γενιά παράξενων<br />με κινητό ΘριΤζι, οθόνη ΕλΣιΝτι, ΜπλουΡέι Ντιβιντί<br />Σε βάλαν στο τριπάκι τους, φάρα παράλογων<br />- σε ποιον χρωστάς; όλα να τα χρωστάς -<br />Οι τράπεζες σε θέλουν ζωντανό<br />- με κάρτες, δάνεια και αντιλογισμό -<br />να σε πουλήσουν - όσο όσο - στον Φαραώ<br />κι αν θέλεις κάνε τον καμπόσο<br />έχει χιλιάδες η ουρά… με διδακτορικό<br /><br />Μικρό σ’ έφτυσε η γιαγιά<br />και σου ‘μεινε για πάντα η ρετσινιά<br />Μάζεψες μπόλικα χαρτιά<br />σε σεμινάρια με στόχο μια δουλειά<br /><br />Πιστοποιητικά, πιστοποιητικά<br />Γυναίκες βρήκες - να περιμένουν – <br />πριν από σένα στην ουρά<br />έτοιμες να σε φάνε ζωντανό<br />-κι ας ψάχναν επειγόντως για γαμπρό-<br />Σαν την ασφάλεια του Δημοσίου θα μου πεις<br />δεν πρόσφερε, μετά Χριστόν, κανείς… <br /><br />Με ΕςΕμΕς θα λάβεις μήνυμα<br />ότι έφτασε ο καιρός να πληρωθεί το τίμημα…<br />Τζι εφτακόσια θα καταλήξεις<br />αλλά το Λόττο δεν θα το εγκαταλείψεις…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-4710977535719256983?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8807350909780929785.post-27888304732239844342008-09-01T04:08:00.000+03:002009-09-24T04:09:39.576+03:00Υπάρχουν κάτι πράματα<br />Που γίνονται χαράματα<br />Να πίνεις ξύδια<br />Να σ’ έχει αφήσει<br />Να ‘ναι με άλλον και να ‘σαι μόνος<br /><br />Υπάρχουν κάτι πράματα<br />Που πνίγονται στα κλάματα<br />Να σ’ έχει αφήσει<br />Παρέα ο πόνος<br />Στάζει φαρμάκι μονάχα, ο χρόνος<br /><br />Υπάρχουν κάτι πράματα<br />Που γιάνονται με θάματα<br />Να ‘σαι κουρέλι<br />Μέσ’ το μυαλό σου<br />Περνάνε σκέψεις, μυρίζει φόνος<br /><br />Υπάρχουν κάτι πράματα<br />Χαμένα μεροκάματα<br />Γιατί ‘σαι μόνος<br />Σ’ έχει ξεχάσει<br />Σ’ έχει τρελάνει και παίζει ο πόνος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8807350909780929785-2788830473223984434?l=mortalisexmaccina.blogspot.com' alt='' /></div>mortalis ex m@ccinahttp://www.blogger.com/profile/09749174756288839481noreply@blogger.com0